แค่เพียงสองวันที่เริ่มเปิดประเด็นกับตนเอง  และเพื่อนร่วมทาง   ผู้อาสาเพื่อการพัฒนาและปรับปรุงเปลี่ยนแปลงองค์กร

 

        เรื่องราวที่เราได้เสวนานั้นเต็มไปด้วยความรู้ใหม่ๆ  เรื่องราวเรื่องเล่าในองค์กร   ปัญหาและอุปสรรค   ที่แม้จะรับรู้อยู่บ้าง  แต่ก็ออกรสมากขึ้นเมื่อได้นำมาสื่อสารกัน  หารือกัน

 

       เมื่อผมได้รับรู้   ความรู้สึกวุ่นๆก็เข้ามาเยือนทันที  จิตใจผมนั้นเต็มไปด้วยการปรุงแต่ง  ปรุงแต่งเรื่องราวต่างๆ  ด้วยข้อมูลปัจจัย  และความคิดพื้นฐานเดิมของตนเอง

 

        ด้วยเหตุผลเพียงแค่ว่า  จะเริ่มคุยและปลุกกระแสเพื่อให้มีการเตรียมตัวเตรียมการ   เพื่อให้ Key  man  ในองค์กรทั้งหลายได้คิดถึงเรื่องการทำแผน  การวางแผนงาน  เพื่อดำเนินการในปีถัดไป

              เมื่อปีที่แล้วไม่น่าเชื่อว่า  กว่าแผนจะเสร็จก็เดือนธันวาคม  และก็เป็นอะไรที่ทุกคนก็ไม่ค่อได้เข้าใจกันและใชประโยชน์อย่างเต็มที่

 

          ปีนี้เราก็คาดหวังว่า  จะพยามจุดกระแส  หรือสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการบรรลุผลตรงนี้ให้เร็วมากขึ้นทันเวลาที่กำหนด

        แต่ระหว่างการเสวนา  ก็ได้ยินเรื่องเล่าต่างๆ  ที่อาจะทำให้การทำงานของเรานั้นเป็นไปแบบ  ตามวิถีที่เคยเป็นไป 

 

             ได้ข้อสรุปว่า  อย่างไรก็ตามแต่  ปัญหาคือปัญหา  เราต้องก้าวผ่านตรงนี้ให้ได้  ให้ดี   และเรียนรู้ปัญหาให้มากที่สุด  ถ้าเหตุและปัจจัยครบ  ทุกอยางก็จะเปลี่ยนไปเอง  เมื่อถึงเวลา   เรามีหน้าที่ทำให้เหตุและปัจจัยสมบูรณ์มากที่สุด  เหมาะสมเท่านั้น

       

         ยิ่งเรียนรู้   เรายิ่งเติบโต  และเข้าใจ 

         ขอเพียงมุ่งมั่น  และเปิดใจ  เราก็จะเดินไปสู่เส้นทางที่ถูกต้อง