เป็นความเห็นส่วนตัวเท่านั้น

  ความจริงแล้วอุปนิสัยอย่างหนึ่งของ “คนใต้” (ไม่เฉพาะ 3 จังหวัดชายแดนใต้)  หากอยู่รวมกันเป็นกลุ่มจะรักพวกพ้องไม่ค่อยยอมรับคนต่างถิ่นมากนัก  เรื่องนี้อ้างอิงโดยตัวผู้เขียนเองที่เคยสัมผัสกลุ่มนักศึกษาจากภาคใต้ที่มาเรียนยังมหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ  มักมีเรื่องมีราวให้เห็นบ่อยครั้ง และไม่แปลกใจเลยหากมีข้าราชการในท้องถิ่น เช่น ตำรวจ (บางคน) ที่มาจากภาคอื่น ๆ  แล้วทำตัว ”กร่าง” ก็มักถูกต่อต้านเป็นธรรมดา ที่ผมเขียนเช่นนี้ไม่ได้ส่งเสริมให้เกิดความแตกแยกระหว่างภาค  “คนใต้” ที่จิตใจดีมีเหตุผลมีอยู่มากมาย   ใครที่ไม่ได้มาสัมผัสในพื้นที่  อ่านข่าวแล้วตัดสินในเชิงลบก็จะไม่เป็นธรรม     ผมเพียงจะชี้ให้เห็นว่า การส่งฝ่ายปกครองมานั้น ในอดีตมักส่งคนที่มีปัญหามา       (ย้ายไปอยู่ไกล ๆ ชั่วคราว)  พื้นที่ที่มีความอ่อนไหวอยู่แล้วเมื่อส่งคนไม่มีประสิทธิภาพ ไม่เข้าใจวัฒนธรรมมา ก็ยิ่งเลยเถิดกันไปใหญ่  ปัญหาสั่งสมมายาวนาน   กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบยังอ้างคำสอนบางส่วนในศาสนาอิสลามที่มีแนวปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเข้ามาเป็นประเด็นชักจูงวัยรุ่นแบบตีความผิด ๆ ไม่ใช่แนวทางปฏิบัติของมุสลิมโดยรวม  ความขัดแย้งในระหว่างนิกายของศาสนาเองก็ยังมีให้เห็นในต่างประเทศ ไม่มีศาสนาใดในโลกที่สอนให้ฆ่าคน         

         ชาวมนุษยชาติเองหากพึงสังวรว่าโลกนั้นเกิดขึ้นก่อนมนุษย์ยาวนานนัก  เราต่างเข้าจับจองอาณาเขต  บ้างก็มีการผสมผสานของเชื้อชาติจนไม่รู้ว่าต้นตระกูลที่แท้จริงมาจากไหน  แต่เราก็ยังทะเลาะกันเรื่อยมาและยาวนานในประวัติศาสตร์ 

       <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 27.0pt" class="MsoNormal">         ปัญหาความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ต้องมองในหลายมิติ ทั้งเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง (ความยากจน การด้อยโอกาสทางการศึกษา ขาดทางเลือกในการประกอบอาชีพ ความแตกต่างด้านภาษาและวัฒนธรรม เป็นต้น)  หากสมมติฐานเชิงประวัติศาสตร์และสังคมที่ภก.พงค์เทพ  สุธีรวุฒิ (2550)เชื่อว่า ความรุนแรงเกิดจากอุดมการณ์ที่ต้องการปลดแอกและแบ่งแยกดินแดน (ทั้งที่เป็นไปไม่ได้) อันเป็นความขัดแย้งเชิงความคิดความเข้าใจเป็นจริง การเจรจาน่าจะเป็นทางออกอย่างสันติ  แต่ปัญหาก็คือ เจราจากับใคร  และใครเป็นผู้เจรจา  ซึ่งโดยปกติผู้เสียเปรียบจะเป็นผู้เสนอเจรจาต่อรอง ทั้งนี้ต้องอาศัยคนกลางที่สื่อสารได้กับทุกฝ่าย  ถ้าสถานการณ์ล่วงเลยไปมากต้องมีอาศัยการเยียวยาโดยภาครัฐร่วมด้วยอย่างบริสุทธิ์ใจ   แต่หากสมมติฐานที่เชื่อว่าความรุนแรงเกิดจากการขัดผลประโยชน์ (การเมือง งบประมาณ ของเถื่อน ยาเสพติด ฯลฯ) เป็นจริง  การแก้ปัญหาโดยสันติวิธีย่อมเกิดขึ้นไม่ได้</p>