แม่ของลูก...ลูกของแม่

คืนนี้มีโอกาสได้นั่งเขียนเล่าเรื่องราวของรอบวันที่ผ่านมา …คืนนี้พิเศษหน่อยก็ตรงที่ได้มานั่งเขียนเรื่องราวอยู่ที่ห้องพิเศษ ตึกตา หู คอ จมูก ของโรงพยาบาลมหาราช จ.นครศรีธรรมราช
   อ๊ะๆ…ไม่ต้องตกใจไปคะ  ดิฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย แต่คุณแม่คะ..คุณแม่เป็นต้อกระจก คุณหมอนัดผ่า ในฐานะลูกของแม่ ที่สำคัญเป็นลูกคนเดียวซะด้วยซิ …จะโดดเฝ้าเหมือนโดดเรียนก็ไม่ได้

กำหนดการ
     คุณหมอนัดให้เข้าพักผ่อนก่อน 1 วัน สาย ๆ ของวันที่ 2 ก็ผ่า เที่ยงของวันที่ 3 ก็กลับบ้านได้  (กำหนดการอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม)
คืนแรกของการนอน…มีความรู้สึกว่า ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เนื่องจากที่บ้าน…ลูกของแม่ไม่ยอมนอน  ที่โรงพยาบาล…แม่ของลูกก็นอนไม่หลับ  (งงมั้ยคะ..คำเตือน!!  หากเกิดอาการมึนงง ให้กลับไปอ่านใหม่ช้า ๆ และอ่านจนกว่าจะไม่งง)
      ลูกของแม่ไม่ยอมนอน…ปัญหาหนักเลยคะ  สาเหตุก็เนื่องจากว่า เด็ก ๆ เค้าผูกพันกับคุณยายมาก ๆ ก็คุณยายเลี้ยงดูและอยู่ใกล้ชิดเด็ก ๆ มาโดยตลอด เมื่อรู้ว่าคุณยายป่วย เค้าก็ห่วงเป็นธรรมดาคะ อยากมาดูแล มานอนเฝ้าด้วย …วิธีเดียวที่จะทำให้เค้าสงบและยอมเข้านอนได้ก็คือ ให้คุยกับคุณยาย แล้วก็สัญญากับเค้าว่า “พรุ่งนี้ลูกกลับจากโรงเรียน  คุณแม่จะพามาเยี่ยมคุณยาย  แต่ตอนนี้นอนก่อนนะคะ”

เหตุการณ์จะเป็นยังไงต่อไป  เด็ก ๆ จะได้มาเยี่ยมคุณยายหรือไม่  คุณยายอาการจะเป็นอย่างไร  …โปรดติดตามชมตอนต่อไปนะคะ