หวงและห่วง

จากการที่ได้เข้าร่วมเสวนากับกลุ่มเครือข่ายอ่าวบ้านดอน ในวันที่ 15 ส.ค. 2550 ข้าพเจ้าได้ข้อสรุปที่เป็นแนวทางเดียวกันในทุกเครือข่ายที่เข้าร่วมเสวนา คือ ทรัพยากรสัตว์น้ำและป่าชายเลนในปัจจุบันนี้ได้มีการลดจำนวนลงเป็นอย่างมาก เพราะชาวประมงเองที่กำลังจะทำลายหม้อข้าวของตนเอง ส่วนชาวประมงมักจะคิดว่าหาอะไรให้ได้มากที่สุดจากทะเลเพื่อให้นำมาซึ่งรายได้ แต่กลับลืมไปว่าการที่จะมีทรัพยากรสัตว์น้ำจำนวนมาให้เราเลือกจับนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องอนุรักษ์แหล่งที่อยู่อาศัยและก่อกำเนิดของสิ่งเหล่านั้นก่อน เพราะต่อไปในอนาคตถ้าชาวประมงยังทำอย่างนี้แหล่งอาหารของเราก็จะหมดไปในที่สุด ฉะนั้นก็ขอวิงวอนในชาวประมงและคนอื่นๆ หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหันมาให้ความสำคัญของ ป่าชายเลน หรือจับสัตว์น้ำที่ได้ขนาดเท่านั้น เท่านี้ก็จะมีอาหารให้ลูกหลานเราใช้ไปได้นานๆๆๆๆๆๆ ครับ