วันนี้และวันหน้า

หวงและห่วง
จากการที่ได้เข้าร่วมเสวนากับกลุ่มเครือข่ายอ่าวบ้านดอน ในวันที่ 15 ส.ค. 2550 ข้าพเจ้าได้ข้อสรุปที่เป็นแนวทางเดียวกันในทุกเครือข่ายที่เข้าร่วมเสวนา คือ ทรัพยากรสัตว์น้ำและป่าชายเลนในปัจจุบันนี้ได้มีการลดจำนวนลงเป็นอย่างมาก เพราะชาวประมงเองที่กำลังจะทำลายหม้อข้าวของตนเอง ส่วนชาวประมงมักจะคิดว่าหาอะไรให้ได้มากที่สุดจากทะเลเพื่อให้นำมาซึ่งรายได้ แต่กลับลืมไปว่าการที่จะมีทรัพยากรสัตว์น้ำจำนวนมาให้เราเลือกจับนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องอนุรักษ์แหล่งที่อยู่อาศัยและก่อกำเนิดของสิ่งเหล่านั้นก่อน เพราะต่อไปในอนาคตถ้าชาวประมงยังทำอย่างนี้แหล่งอาหารของเราก็จะหมดไปในที่สุด ฉะนั้นก็ขอวิงวอนในชาวประมงและคนอื่นๆ หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหันมาให้ความสำคัญของ ป่าชายเลน หรือจับสัตว์น้ำที่ได้ขนาดเท่านั้น เท่านี้ก็จะมีอาหารให้ลูกหลานเราใช้ไปได้นานๆๆๆๆๆๆ ครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความคิดติดดิน

คำสำคัญ (Tags)#ท้องถิ่นบ้านเรา

หมายเลขบันทึก: 119968, เขียน: 16 Aug 2007 @ 13:37 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:56 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

  • หวัดดีครับ คุณเธียรชัย
  • ปัญหาทรัพยากร ทุกๆอย่างเริ่ม มีผลกระทบกับ ทุกคนเข้ามาทุกขณะ โดยเฉพาะทรัพยากร ป่าไม้ ทรัพยากรทางทะเล เราจะทำอย่างไร ให้การใช้ทรัพยากร แบบอนุรักษ์ ประหยัด คุ้มค่า และ หามาทดแทน
  • เป็นหน้าที่ของทุกๆคนครับ