รินนมป้อน อ่อนอุ่น หนุนตักพริ้ม

มือน้อยนิ่ม เนื้อหอม เจ้าจอมขวัญ

สายใยรัก สื่อลูก ยิ่งผูกพัน

กี่คืนวัน ถนอมเจ้า แต่เยาว์วัย 

ลูกคือฝัน ของแม่ มาแต่น้อย

แม่เฝ้าคอย เตาะแตะ จนเติบใหญ่

เฝ้ากล่อมเกลี้ยง เลี้ยงลูก ปลูกหทัย

หวังลูกให้ เป็นคนดี มีหน้าตา 

มีความสุข แม่ก็สุข ไปด้วยเจ้า

ทุกข์รุมเร้า แม่มิทิ้ง ทุกข์ยิ่งกว่า

เฝ้าปลอบจิต ยามเจ็บ ทุกเวลา

ยากจะหา ใครรักเจ้า เท่ามารดร

 เป็นรักแท้ บริสุทธิ์ ที่สุดแล้ว

พระคุณแก้ว แสนหนัก ยากจักถอน

จะแทนทด หมดพ้น จนม้วยมรณ์

พระคุณห่อน หายไป ไม่สิ้นเอย

 กรเพชร  เพชรรุ่ง    ประพันธ์

สิงหาคม  ๒๕๕๐