การวางเงื่อนไขให้จดจำได้ดี

<p>      พาฟลอฟผู้ให้กำเนิดแนวทฤษฎีการเรียนรู้แบบวางเงื่อนไขเขาได้ศึกษาถึงความสัมพันธ์ของปฏิกิริยาตอบสนองที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ  พาฟลอฟเชื่อว่าการเรียนรู้ของสิ่งมีชีวิตเกิดจากการวางเงื่อนไขการตอบสนองหรือการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นต่อสิ่งเร้านั้นๆต้องมีเงื่อนไขหรือมีการสร้างสถานการณ์ให้เกิดขึ้น
        ครูผู้สอนหลายคนได้ประยุกต์ทฤษฎีนี้มาใช้ในการสร้างเงื่อนไขให้นักเรียนสามารถจดจำเนื้อหาต่างๆได้ดีที่เราเคยเรียนกันมาครูสอนภาษาไทยมักจะมีเงื่อนไขในการจดจำให้เราหลายเรื่องมีทั้งเป็นบทกลอนหรือคำประพันธ์ลักษณะต่างๆเช่น
     “ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่ให้สะใภ้ใช้คล้องคอ…”
         (สอนเรื่องคำที่ใช้สระ“ใ” 20 คำ)
      “บันดาลลงบันไดบันทึกไว้ให้จงดี…”
          (สอนเรื่องคำที่ใช้“บัน”)
        หรือบางทีก็เป็นคำที่ช่วยในการจำ  เช่น
       “ไก่จิกเด็กตายบนปากโอ่ง”
        (สอนเรื่องอักษรกลาง)
        “ผีฝากถุงข้าวสารให้ฉัน”
         (สอนเรื่องอักษรสูง)
       ยังมีการสร้างเงื่อนไขให้จดจำได้ดีอีกหลายเรื่องที่เราจำคุ้นหูกันมากตั้งแต่เด็กจนโตแต่มีครูสอนวิชาสุขศึกษาคนหนึ่งสร้างเงื่อนไขให้นักเรียนจดจำเกี่ยวกับประโยชน์ของวิตามินต่างๆได้อย่างน่าสนใจใครจะจำไปใช้ก็ได้
       “เอ - ตา (ป้องกันตาฟาง)
       บี - ชา(ป้องกันเหน็บชา)
       ซี - ฟัน(ป้องกันเลือดออกตามไรฟัน)
       ดี - ดูก(ทำให้กระดูกแข็งแรง)
       อี - หมัน(ป้องกันการเป็นหมัน)
      เค - แข็ง(ช่วยให้โลหิตแข็งตัวเร็วขึ้น)"     
       ครูที่สอนวิชาอื่นอาจจะลองประยุกต์วิธีนี้ไปสร้างเงื่อนไขในการจดจำที่ง่ายและคงทนให้แก่เด็กก็ได้  ...แต่ต้องไม่ลืมว่า เรื่องนี้เป็นเพียงพื้นฐานของการเรียนรู้เท่านั้น เราต้องต่อยอดไปสู่การคิดวิเคราะห์ที่พัฒนาสติปัญญาให้สูงขึ้นด้วย

</p>