เมื่อวานตอนเย็นครอบครัวครูอ้อยฉลองความสำเร็จกัน.. เนื่องจากพ่อบ้านของครูอ้อยได้รับพิจารณาให้รางวัลสุดคะนึงเดือนมิถุนายน 2550 หากท่านยังไม่ได้อ่านเชิญอ่านที่นี่.. การฉลองนั้น ไม่ได้หรูหราแบบที่ท่านคิด เป็นเพียงการกินข้าวด้วยกันทั้งครอบครัว อยู่ในชุดอยู่บ้าน เพราะเรากินที่บ้าน เรายึดมั่นต่อความพอเพียงที่ควรนำมาใช้ แต่ความสุขที่ได้นั้น ไม่ต้องเอ่ยเลยว่า..มากมายแค่ไหน โดยเฉพาะคำพูดบางตอนที่อยากจะนำมาเล่าให้อ่านว่า...ครูอ้อยได้รับการทาบทามให้ไปร่วมโครงการสัมมนาการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ ครูอ้อยเพียงแค่คิดว่า...อยากไป...เพื่อพบ blogger เท่านั้น แต่คำพูด และการปฏิบัติของพ่อบ้าน ทำให้ มีก้อนอะไรนะมาจุกที่คอของครูอ้อยทันที เธอพูดว่า...ถึงแม้ว่า ในรายการกำหนดการไม่มีชื่อแม่เป็นวิทยากร แม่อยากไป พ่อก็จะพาไป.... ซึ่งเธอก็ยื่นตั๋วรถไฟให้ครูอ้อยตั้งแต่เดินเข้ามาในบ้านแล้ว ครูอ้อยก็รู้สึกว่า..เธอเห็นความสำคัญในเรื่องนี้มากมาย ตั้งแต่ตอนสายๆของเมื่อวานที่โทรศัพท์มาบอกครูอ้อยว่า...ได้จองตั๋วรถไฟให้ครูอ้อยแล้ว.... ทั้งที่งานหนักและเหนื่อย ครูอ้อยหายเหนื่อย และมีพลังทันที ที่จะทำงานมุ่งมั่นต่อไป ไม่ลดละ จากนั้น ครูอ้อยก็โทรศัพท์ไปหาน้องอึ่งอ๊อบ เพื่อถามว่า....จะให้ครูอ้อยไปฐานะอะไร เพราะในแผนนั้น ครูอ้อยจะได้วางแผนได้ถูกต้องว่า...จะไปไหนบ้าง ในวันหยุดที่มีค่า และเวลาราชการทำงานที่ต้องเสียสละ วันหยุดที่มีค่า คือเป็นวันแม่....ครูอ้อยต้องไปหาแม่ วันราชการ คือ ครูอ้อยต้องทิ้งนักเรียนตั้ง 200 กว่าคน ให้ทำอะไรก็ต้องให้คุ้มกับการที่เสียสละเวลาในการเดินทางไปร่วมงานครั้งนี้....ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียง ครูสอนชั้น ป.4 ก็ตาม
สวัสดีค่ะท่าน..นม.
ขอบคุณค่ะ.. ที่เป็นกำลังใจ
สวัสดีค่ะ..ครูอ้อย
สวัสดีค่ะ..ครูอ้อย
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย
มายืนยัน ค่ะ ว่ารัก นับถือคุณครู ที่มีใจเป็นครูอย่างครูอ้อย
คุณครู ประถมยิ่งสำคัญมากๆ
มาขอแสดงความยินดี กับคุณพ่อบ้านของครูอ้อยด้วยค่ะ
เก่งจัง เก่งทั้งบ้านเลย
ครู มาจากคำว่า ครุ ที่แปลว่า หนัก
อาชีพครูเป็นอาชีพที่ต้องทำงานหนัก เพราะต้องสั่งสอนเยาวชนของชาติให้เป็นคนดี มีความรู้ ความสามารถ
ครูอ้อยเป็นครูที่ต้อมว่าน่ารักที่สุดแล้วค่ะ ^_^ เอาใจช่วยนะคะ และขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อบ้านของครูอ้อยด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องหญ้าบัว.....หญ้าบัว
ไชโย ชัยยะ ขัยชนะตลอดปลอดภัยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องต้อม...เนปาลี
ขอบคุณค่ะน้องต้อม
สวัสดีค่ะน้องหญ้าบัว...หญ้าบัว
อิอิ..เหตุผลดีไหมคะ
สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย ไม่ได้ทักทายกันนานมากแล้ว ขอถือโอกาสนี้แวะมาเยี่ยมว่าที่จริงมาเลียบๆริมรั้วอยู่เป็นครั้งคราว และได้รับรู้กิจกรรมมากมายที่ครูอ้อยผู้แสนมีพลังได้ทำไม่หยุดหย่อน มาแสดงความยินดีกับรางวัลสุดคะนึงที่พ่อบ้านได้รับนะคะ
และอยากบอกว่าครูป.๔นั้นสำคัญมาก ตัวเองย้ายจากเมืองกาญจน์มาเรียนป.๔ที่กรุงเทพ ได้ครูภาษาอังกฤษที่สอนเก่ง ทำให้เด็กบ้านนอกคนนี้ชอบภาษาอังกฤษมากขึ้น (แม้ว่าเดิมจะชอบอยู่แล้ว) เรียนรู้ได้อย่างยิ่งยวด ตัวเองไม่ใช่คนเรียนเก่ง แต่เป็นคนชอบภาษาอังกฤษซึ่งได้เปิดโลกเข้าสู่ขุมความรู้มากมายค่ะ
สวัสดีค่ะ....คุณนายดอกเตอร์
รักและคิดถึงค่ะ