<p>หากหมั่นเพียรเขียนบันทึกไว้ตลอด เขียนทุกวัน เขียนสิ่งที่อยากจะเขียน อยากบันทึกไว้ เราจะสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของสิ่งที่ถ่ายทอดในแต่ละช่วงเวลา ตามสถานะและความเป็นจริงในแต่ละช่วงเวลาที่บุคคลนั้นเป็นอยู่</p>

สถานะที่ว่านั้น เช่น
- สิ่งที่สนใจ
- หน้าที่การงานที่รับผิดชอบ
- สังคมที่อยู่อาศัย ร่วมงาน และที่ต้องติดต่อ
- กระแสความสนใจในช่วงเวลานั้น

</span>ความเปลี่ยนแปลงที่จะเห็นนั้น บุคคลนั้นจะต้องเขียนบันทึกอย่างต่อเนื่อง เขียนบ่อยพอสมควร และเขียนมาเรื่อยๆ เป็นระยะเวลายาวนาน จึงจะเห็นร่องรอยความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากประเด็นที่ถ่ายทอดออกมา

<p>  </p><p>- วิทยากร เชียงกูล ในช่วงที่เป็นนักศึกษา ได้เขียนบทกวี “เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน” ฉันจึงมาหาความหมาย และมีผลงานบทกวีตามออกมามากมาย ต่อมา มีเรื่องสั้น บทความ และผลงานแปล หลายคนชื่นชอบในบทกวีที่ อ.วิทยากร เชียงกูลได้ประพันธ์ไว้ แต่ในปัจจุบัน อ.วิทยากร เชียงกูล ในวัย 60 ปี เขียนบทความทางวิชาการในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม ไม่ได้เขียนบทกวีมากมาย เช่นในอดีตมากนัก
(น้องต๊อดตี้ นิสิตพิการแห่ง DSS มมส. ยังสอบถามคุณหนูนิด แฟนพันธุ์แท้งานเขียนของวิทยากร เชียงกูลว่า มีผลงานบทกวีของวิทยากร เชียงกูลให้อ่านอีกหรือไม่ ซึ่งในปัจจุบัน อ.วิทยากร ไม่ค่อยได้เขียนบทกวีมากนัก)</p><p>- หลายคนที่เขียนบันทึก ในช่วงเป็นนักเรียน นักศึกษา จะสนใจเรื่องที่กำลังเรียน เรื่องเพลง บันเทิง ดนตรี หนังสือ ความรัก เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงาน ประเด็นที่เขียนออกมานั้น เปลี่ยนไป เข้มข้นมากขึ้น</p><p>
การเขียนถ่ายทอดความรู้อย่างสม่ำเสมอ ทำให้เกิดการพัฒนามุมมอง ความคิดอยู่ตลอดเวลา ทำให้คิด เขียนได้เร็ว และแหลมคมยิ่งขึ้น และสังเกตเห็นแง่มุมความคิดที่พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง</p><p>แต่หลายคนไม่ค่อยที่จะเขียนบันทึกอย่างต่อเนื่อง เพราะไม่รู้จะเขียนประเด็นไหนบ้าง, คิดไม่ออก, เรื่องที่อยากเขียนยังไม่มี, เวลาไม่อำนวย จึงน่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นมุมมองความคิดที่เติบโตตามวันเวลาที่ผ่านไป</p><p> </p>