วันเวลา
เง้อ...
วันนี้เวลาหมดอีกแง้ว
การที่ต้องอยู่ในพื้นที่เสียงภัย
ทำให้ฉันสะสางงานจนค่ำไม่ได้เหมือนเคย
งานมันก็เลยพอกเป็นหางหมูซะแล้ว
นอกจากหางแล้วลำตัวก็ออกจะอ้วนพี
จะเปลี่ยนชื่อเป็นน้องหมูในเร็ววันนี้แหละ
หุ หุ อุตส่าห์ยกเอาสถานการณ์มาอ้าง
ตอนนี้อายุก็ปาเข้าไปค่อนชีวิตแล้ว
เป็นพยาบาลแก่ๆที่หันมาเอาดีทางสารสนเทศ
มันจะดีมั๊ยเนี่ย
แต่ที่แน่ๆเวลานอนฝันเห็นแต่ตัวเลขตรึมไปโม้ด
ตั้งแต่เลขศูนย์ยันเลขเก้า
แบบนี้ไปให้อาจารย์ไหนๆทำนายก็ไม่ถูก
เช้าๆก็ยังมีคนมาทวงงานเหมือนตอนอยู่ประถมเลย
(กระซิบ กระซิบ โรงพยาบาลฉานเอง..ง่า)
มัวแต่มานั่งเขียนบันทึก
แล้วงานเราจะเสร็จมั๊ยเนี่ย
แป่ว...
