ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยเล่นกีฬาและออกกำลังกายมาก่อนเลยและเป็นคนหนึ่งที่เกลียดครูพลศึกษามากๆ แต่เมื่อได้เข้ามาเรียนในวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดมหาสารคามแล้ว ทัศนะคติต่าง ๆที่มีมาในอดีตก็เปลี่ยนไป

          ความภูมิใจในการเป็นคนในวงการการศึกษาและการกีฬา จากการที่ได้เข้าศึกษาในวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งเป็นสถาบันด้านพลศึกษาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศไทย ที่ผลิตบุคลากรในด้านพลศึกษาและการกีฬา

          ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยเล่นกีฬาและออกกำลังกายมาก่อนเลยและเป็นคนหนึ่งที่เกลียดครูพลศึกษามากๆ แต่เมื่อได้เข้ามาเรียนในสถาบันแห่งนี้แล้ว  ทัศนะคติต่าง ๆที่มีมาในอดีตก็เปลี่ยนไป รู้จักการเล่นกีฬา รู้จักการออกกำลังกาย เป็นคนที่มีสุขภาพที่แข็งแรง ไม่เจ็บป่วยได้ง่าย เป็นคนที่มีนำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ตามคำขวัญที่ว่า "รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย" รวมทั้งทำให้ตระหนักในคำว่า "กีฬาสร้างคน คนสร้างชาติ" มากยิ่งขึ้น

         ต่อมาได้เข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร แหล่งที่ผลิตบุคลากรด้านการศึกษา ที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย ก็เป็นความภูมิใจอีกอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน มาอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้เรียนอยู่ 2 แห่ง คือที่วิทยาเขตพลศึกษา สนามกีฬาแห่งชาติ และวิทยาเขตประสานมิตร ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่หล่อหลอมความเป็นครูให้กับตัวผมอย่างมาก

        หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาต่อในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา รุ่น 2  ก็เป็นอีกที่หนึ่งที่ได้ประสบการณ์อย่างมากมายในทุก ๆด้าน เพราะคณาจารย์ที่มีคุณภาพและเป็นแบบอย่างที่ดี ทั้ง รศ.ดร.สุพิตร  สมาหิโต ที่เป็นทั้งครูและแม่ที่ให้ทั้งความรู้และความรัก  รศ.เจริญ  กระบวนรัตน์ ที่เป็นครูที่มีความรู้ความสามารถอย่างหลากหลาย และรศ.วัลลีย์  ภัทโรภาส ที่เป็นทั้งครูและแม่ที่ให้ประสบการณ์ทั้งความรู้และชีวิตในการทำงาน จนกระทั้งจบในปี 2540

      ชีวิตการทำงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เป็นชีวิตที่ให้ประสบการณ์ในการการเป็นครูของผมในเรื่องการออกกำลังกาย เพราะนอกจากจะสอนนักศึกษาในโปรแกรมวิชาพลศึกษา และนักศึกษาในโปรแกรมวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาแล้ว ยังมีนักศึกษาในสาขาอื่น ๆที่เรียนในวิชาเลือก และวิชาการศึกษาทั่วไปแล้ว ยังได้ไปเป็นวิทยากรผู้บรรยายการออกกำลังกายให้กับคนในชุมชนและท้องถิ่น ให้ได้เข้าใจในการออกกำลังกายเพราะคนส่วนใหญ่เห็นความสำคัญแต่ขาดความเข้าใจ จึงมักจะเป็นปัญหาในเรื่องเกิดการบาดเจ็บเสมอ และนี้คือความภูมิใจส่วนหนึ่งเท่านั้นแล้วจะมาเล่าต่อนะครับ