ช่วงชีวิตคนเราทุกคน  คงเคยพบผ่านความ"ตื่นเต้น"มาแล้วกันถ้วนหน้า
เพียงแต่มากน้อย ถี่ห่างต่างกันไป ตามแต่ละช่วงวัยและช่วงเวลาของเหตุการณ์
ที่เกิดขึ้นในชีวิต ปริมาณความตื่นเต้นก็อาจมีตั้งแต่ เล็กน้อย ถึงตื่นเต้นสุดๆ...ว่าไปนั่น
อาจตื่นเต้นเร้าใจ ตกใจ ระทึกใจและดีใจ...มีอะไรใจๆอีกล่ะ...อิอิ

ผู้เขียนเองได้ผ่านความตื่นเต้นในชีวิตมาก็หาน้อยไม่  ขืนเล่าไปก็ยากที่จะจบลงได้ง่ายๆ
เอาเป็นว่า...เมื่อวานนี้ มีเรื่องหนึ่งที่จะขอนำมาเล่า  เพราะนอกจากตัวเองตื่นเต้นแล้ว 
ยังทำให้คนใกล้ชิดอย่างน้อยอีกสองคน  รอคอยด้วยความตื่นเต้นไม่น้อยเช่นกัน

ครือว่า....เมื่อสองสัปดาห์ก่อนนั้นผู้เขียนไปตรวจร่างกายตามปกติ  หมอได้ตรวจเช็ค
หัวใจเพิ่มให้ด้วย  กร๊าฟแสดงผลออกมาว่า เส้นเลือดไปเลี้ยงหัวใจตีบเล็กน้อย 
เพื่อความแน่ใจ  หมอคนเดิมก็เขียนโน้ตไปถึงหมอที่ชำนาญการด้านหัวใจโดยเฉพาะ 

คุณหมอท่านหลังก็ได้นัดจัดคิวให้ไปเดินสายพาน ในวันที่ 24 ก.ค 50 ( เวลา 12.30 น. ) 
และแล้ว...กรรมวิธีเดินสายพานก็ใกล้เข้ามา  คุณพยาบาลปลอบใจผู้เขียนว่าไม่ต้องกลัวนะ 
ไม่มีอันตรายอะไร เพียงแต่หมอเสียงดังหน่อยแค่นั้นเอง  หมอถามอะไรตอบให้ได้ยินแล้วกัน 
เรื่องนี้ผู้เขียนไม่หวั่นเพราะเคยคุ้นชินกับคนเสียงดังมาก่อนแล้ว...ฮา

ก่อนหมอมาถึง พยาบาลก็นำอุปกรณ์ลักษณะเป็นแผ่นยางมาติดตามตัวหลายจุดมีสายไฟโยง
ไปยังจอคอมพิวเตอร์

การเดินสายพานก็เริ่มขึ้น  ใช้เวลานานพอสมควร  หมอมองดูกร๊าฟในจอไปและซักถามไปด้วย 
อาการเจ็บหน้าอกไม่มี  ผลจากการตรวจสอบโดยวิธีเดินสายพาน ....

หมอบอกว่า...."เป็นปกติ เส้นโลหิตไม่ตีบหรอกนะ"  ผู้เขียนตื่นเต้นไม่น้อย  แต่คนใกล้ชิดคือ
คู่ชีวิตที่รออยู่นอกห้อง  ทราบว่าเธอตื่นเต้นมากอยากทราบผลเร็วๆ  เมื่อทราบว่าเป็นปกติ 
ดูเธอคลายความตื่นเต้น โล่งใจและยิ้มได้

อีกคนหนึ่งที่อยากทราบเรื่องนี้และรอฟังผลด้วยความตื่นเต้นที่กรุงเทพฯ คือ ลูกสาว
ผู้เขียนก็โทร.บอกข่าวนี้ทันที  ลูกสาวส่งเสียงตื่นเต้นดีใจ และโล่งใจออกมาเช่นกัน

จากความตื่นเต้นในครั้งนี้  ทำให้ผู้เขียนได้ข้อคิดว่า อย่างน้อยก็มีคนอีกสองคน
คอยห่วงสุขภาพของเราอยู่  หน้าที่ของเรา คือ ต้องห่วงสุขภาพของตัวเองมากๆ
ด้วย"ความไม่ประมาท" หมั่นออกกำลังกาย  หลีกละเว้นจากการดื่ม กิน สิ่งที่
เป็นพิษภัยอันตรายต่อสุขภาพ โดยตั้งสัจจะและมีวินัยในตัวเองอย่างเคร่งครัด..ครับ

........................................................................................................