ไปวัดป่าธรรมอุทยานครั้งที่ 2 ปฏิบัติธรรมในบทบาทของพี่เลี้ยง


ในการไปวัดคราวนี้ มีโอกาสบำเพ็ญประโยชน์เยอะ เพราะเริ่มเข้าใจว่าจะต้องทำอะไรบ้าง ซึ่งผิดกับครั้งแรก ไม่ได้ทำอะไรมากนอกจากทำตามที่คนอื่นทำ

     เพิ่งกลับจากการไปวัดป่าธรรมอุทยาน รอบนี้ไป ตั้งแต่ 18-20 กรกฎาคม ก่อนหน้านี้สามสัปดาห์ก็ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ได้ไปวัด ซึ่งต้องผ่านอุปสรรค 2 ด่านไปให้ได้ ด่านที่หนึ่งคือน้องหมาไม่สบาย ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าหากเขาอาการไม่ดีในช่วงที่เราไม่อยู่ ก็จะไม่มีคนดูแลคอยป้อนยา ด่านที่สองคือผู้บังคับบัญชา ซึ่งไม่มั่นใจว่าเขาจะอนุญาตให้ไปไหม แต่ในที่สุดก็ผ่านไปได้ทั้งสองด้าน โดยด่านแรกน้องหมาชิงจากไปอย่างรวดเร็วก่อนไปวัดสิบสองวัน จึงตั้งใจว่าจะต้องอุทิศผลบุญในครั้งนี้ให้ด้วย

      ในบทบาทที่ได้ทำในครั้งนี้ ไม่ใช่ผู้เข้าอบรม แต่เป็น..พี่เลี้ยง งานหลักที่ได้รับมอบหมายสองวันแรก ก็คือ-- การจัดหาวัตถุดิบทั้งของสด ของแห้ง ของใช้จิปาถะให้กับกองทัพที่ไปกันรวมเบ็ดเสร็จกว่าหกสิบชีวิต--

      วันแรกเหนื่อยมากๆ เพราะต้องตระเวนซื้อข้าวของตั้งแต่ประมาณสิบโมงเช้าเริ่มตั้งแต่อาหารกลางวัน เป็นข้าวสารพัดหน้า ส่วนขนมขบเคี้ยว น้ำดื่ม ของใช้ แวะซื้อที่โลตัส  พอนำข้าวมาส่ง ก็รับอาหารกลางวัน ประมาณบ่ายโมงกว่า ก็ออกไปซื้อ ผักสด เนื้อสัตว์ ของชำ ผลไม้ให้พอรับประทานกันจนถึงวันสุดท้าย ส่วนอาหารกลางวันต้องออกไปซื้อเป็นวันๆ ยอมรับว่าตอนจ่ายตลาดนั้นเหนื่อยมาก มีทีมออกไปช่วยงานกันรวมสามคน แต่ละคนล้วนแต่หุ่นนายแบบ นางแบบ แต่ตอนซื้อของเสร็จต้องนั่งแบ็บกันมาในรถ งานนี้ได้ดูจิตเกิดอาการ เพราะมีความคิดขยะ ที่เกิดจากเวทนาทางกาย ทางใจเป็นล้นพ้น

 

        กลับจากจ่ายตลาด ว่าจะงีบ ก็งีบไม่ลง ได้ยินเสียงคนกวาดพื้นแกรกๆ เดินออกไปดู ก็เลยออกไปที่ลานหน้าหลวงปู่ใหญ่ เพื่อทำความสะอาดเตรียมพื้นที่นั่งฟังธรรมจากหลวงพ่อกล้วยตอนประมาณหนึ่งทุ่ม มีคนมาช่วยกันสองสามคน เห็นพยาบาลคนหนึ่งกำลังนั่งสงบอยู่เกรงใจเหมือนกันที่ไปทำลายความสงบ สักพักเขาก็มาขอไม้กวาดไปช่วยกวาดด้วย เขาบอกว่าที่มาบ่อยๆ เพราะมาขอลูกจากหลวงปู่ใหญ่

       รุ่นนี้โชคดีกว่ารุ่นเราเยอะ ได้อยู่วัดนาน ได้เจอครูบา อาจารย์ มีโอกาสฝึกมากกว่ารุ่นที่แล้ว ตัวเราเองก็ถือว่าโชคดีที่ได้มาช่วยงาน ได้ฟังธรรม ได้ทำบุญซื้อของให้วัดหลายอย่าง เช่น หลอดไฟนีออน ที่โกยขยะ ไม้กวาด มีดทำครัว รวมทั้งน้ำผลไม้ รายการสุดท้ายนี่ปลื้มใจมากเพราะคุณพ่อเราที่ล่วงลับไปแล้วชอบ สาธุ...สาธุ

 

     แม้คราวนี้จะไม่ได้ไปนั่งฝึกดูจิตเงียบๆ คนเดียว แต่ก็มีหน้าที่เดินรับส่งคนไปยังจุดที่รับผิดชอบ ซึ่งเส้นทางที่เดินนั้นมืดมากๆ ระหว่างเดินไปเดินมา ก็ลองเดินอย่างมีสติ ตอนรอบแรกๆ ก็รีบร้อนเดินให้ถึงเร็วๆ เพราะกลัวจะไม่ทันเวลา พยายามใช้ไฟฉายให้น้อยที่สุด รอบแรกระหว่างเดินไปจุดธูปที่ฐานปฏิบัติ เปิดไฟฉายไปที่ถนนแล้วก็ตกใจ ใจหายเพราะไม่คิดว่าจะเจอแม่ชีชุดขาวเดินมาแต่ไกล หลังจากนั้นก็เลยลองที่จะไม่ใช้ไฟฉาย และเริ่มรู้ว่าระหว่างทางอาจเดินสวนกับใครที่ออกเดินดูจิตตอนกลางคืน

 

       คืนนั้น เป็นคืนเดือนมืดจริงๆ เราต้องพาน้องไปหยอดตามจุดรอบละ 2 จุด รวม 3 รอบ เป็นโอกาสดีที่ได้คุยกับน้องๆ และช่วยให้กำลังใจบ้าง ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์บ้าง โดยเฉพาะรอบสุดท้ายได้เจอน้องที่อยู่ธุรกิจเดียวกัน พอคุ้นเคยกันบ้าง รู้เลยว่าน้องผู้หญิงค่อนข้างกลัวในตอนที่เดินไปถึงฐานที่ต้องนั่ง แต่เขาก็พยายามต่อสู้กับความมืดจนผ่านพ้นไปได้ น้องผู้ชายบางคนก็บอกว่า พอใกล้ธูปหมดมัวแต่คิดว่าเมื่อไหร่พี่จะมารับซะที ก็เลยไม่สงบเหมือนช่วงกลางๆ

      โดยส่วนตัวแล้วครั้งนี้ถือเป็นการปฏิบัติธรรมอีกรูปแบบหนึ่ง และเริ่มเข้าใจสิ่งที่ได้รับฟังมาดียิ่งขึ้น เห็นการกระทำที่เป็นอิสระจากความคิด เอาชนะความอยากนอนไปสวดมนต์ทำวัตรเช้าในคืนที่สองได้ (คืนแรกไม่ไหวจริงๆ) ได้ฟังธรรมะดีๆ จากหลวงพ่อกล้วย ที่เป็นแนวทางนำไปใช้ และคิดว่าคงต้องหมั่นเพียรปฏิบัติให้มากกว่านี้ ที่ผ่านมารู้ก็ไม่มาก ซ้ำยังไม่ฝึกฝน แล้วเมื่อไรจะพ้นทุกข์ โดยเฉพาะตอนที่หลวงพ่อบอกว่า

     ...การที่เรายังมีปัญหาด้านการควบคุมความคิด เป็นเพราะใจของเรายังไม่ได้รับการฝึกให้เข้มแข็งพอ เมื่อมีความคิดใดๆ มากระทบ จิตก็เลยเกิดอาการได้ง่าย... ถ้าเราฝึกดูจิตบ่อยๆ มีสติระลึกรู้ตัวทุกลมหายใจเข้าออก กินเป็น เดินเป็น อยู่เป็น จิตก็จะมีความเข้มแข็งมากขึ้น
คำสำคัญ (Tags): #ปฏิบัติธรรม
หมายเลขบันทึก: 113531เขียนเมื่อ 22 กรกฎาคม 2007 15:07 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 มิถุนายน 2012 10:55 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (12)

      อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ  ที่ได้ทำบทบาทของพี่เลี้ยง 

สวัสดีค่ะ

ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ

คราวนี้ได้อาสาพา IF3 ส่งตามจุดต่างๆ ในโซนหลุมครับ ยอมรับแรกๆ ก็เกร็งๆ อยู่เหมือนกันครับ แต่ด้วยความตั้งใจแล้วว่าครั้งนี้ยังไงก็จะส่งตามจุดที่เป็นป่าช้าให้ได้ เพื่อดูจิตของตนเองไปด้วย ในการเดินสำรวจพื้นที่ครั้งนี้ เดินทั้งหมดประมาณ 4 รอบครับ เพราะกลัวว่าจะส่งผิดจุด เนื่องจากเป็นคืนเดือนมืดที่มืดมากครับ ในรุ่นนี้คนเยอะมากทำให้ในการพาส่งไปตามจุดนั้นต้องทำการเดินทั้งหมด 6 รอบ รวมเป็น 10 รอบครับ โดยเฉพาะรอบหลังๆ อาการกลัวไม่มี แต่อาการทางกายมาแทนครับ (เมื่อยจริงๆ ฮิ ฮิ ฮิ)

อย่างที่พี่ส้มบอกไว้ รอบแรกๆ มีการใช้ไปฉาย แต่รอบหลังพยายามงดใช้ เพื่อฝึกดูจิตของตนเองไปด้วยครับ และในระหว่างเดินไปส่ง มีพระ แม่ชี และผู้ปฏิบัติธรรมมาทำการฝึกอยู่ตามจุดต่างๆ ด้วย ทำให้เกรงว่าแสงไฟฉายจะไปทำการรบกวนได้ 

สำหรับครั้งนี้ได้พบกับหลวงพ่อกล้วย ซึ่งท่านได้สอนธรรมให้กับพวกเรา 

"เราทุกคนรู้ว่าสิ่งไหนดี แต่เราเองไม่ยอมนำมาฝึก ปฏิบัติ"

ในครั้งนี้สลับกับทางพี่ส้มครับ มีโอกาสทำวัตรเช้า และตามหลวงพ่อออกบิณฑบาตรในวันแรกครับ แต่ในวันที่2 พลาดโอกาสดีๆ นี้ไป (คงเกิดจากการเดินส่งตามจุด 10 รอบครับ และอาจมาจากจิตที่บอกไว้ก่อนนอนว่า อาจจะงดถ้าเกิดตื่นไม่ไหวจริงๆ)   

  • โห คุณทวีสินเล่าเรื่องหมาน้อยพี่ให้ฟังแล้ว
  • เขาทราบว่าพี่จะไปทำความดีเลยไม่อยากอยู่เป็นภาระ
  • ได้ฝึกอะไรดีๆๆจริงๆๆด้วย
  • ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ คุณ

P
พรรณี
ด้วยความยินดีและขอนำบุญมาฝากท่านผู้อ่านและกัลยาณมิตร G2K ทุกๆ ท่านด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่

ไม่มีรูป
sasinanda
วันนี้พี่มาแปลกนะคะ ไม่มาพร้อมรูปหน้าสวยๆ แต่ก็จำกันได้ค่ะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม และร่วมยินดีในบุญครั้งนี้ ขอให้ได้รับบุญกันถ้วนหน้าค่ะ
สวัสดีค่ะ
P
Nosman
พี่เห็นแล้ว วันนั้นพี่เลี้ยงก็เป็นห่วงกันและกัน พยายามตรวจสอบว่าใครกลับมาช้าบ้างไหม กลับมาครบทุกคนหรือเปล่า โดยเฉพาะกวง เหงื่อแตกเลยเพราะคงเหนื่อยจริงๆ แต่พี่ว่าการช่วยคนให้ไปฝึกสติ ดูจิต ตั้งเยอะ ก็ได้บุญมากกว่าเราทำเอง ซ้ำระหว่างเดิน เราก็ดูจิต ฝึกสติของเราไปด้วย ดีใจที่ทุกคนผ่านไปได้ด้วยดี ไม่รู้จะมีโอกาสแบบนี้อีกไหม ตอนไปถวายหลอดไฟ แล้วหลวงพ่อบอกให้อยู่ต่อ ไม่รู้เป็นไง ตอนนั้นวูบขึ้นมาเห็นภาพว่า คงได้กลับมาที่นี่อีก
สวัสดีค่ะ อาจารย์
P
สำหรับเรื่องสุนัขที่บ้าน คิดว่าก็คงจริง ที่เขาไม่อยากขวางทางเรา เพราะบอกเขาไว้ว่ากินยาแล้วต้องหาย เราจะได้ไปวัดได้ แล้วจะนำบุญมาฝาก  แต่เขากลับเลือกไปอีกทาง 
ได้ยินว่าไปโรงเรียน รุ่งอรุณ กันหลายท่าน คงได้อะไรดีๆ มาเยอะนะคะ
ขอบคุณนะคะที่มาร่วมอนุโมทนาบุญกัน อิ่มบุญกันถ้วนหน้า เสียดายไม่ได้พบท่านครูบา ตั้งใจเต็มที่ แต่ก็ยังดีได้พบ อ.แป๋ว ด้วยค่ะ
ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ฟังจากคุณส้มเล่าก็อิ่มบุญตามไปด้วย คิดๆไว้ว่าคงจะได้มีโอกาสแอบไปแจมๆ กับทีมของปูนบ้าง...ได้แต่หวังค่ะ...อิอิอิ

สวัสดีค่ะ อ.แป๋ว

P

ด้วยความยินดีเช่นกันค่ะ นำบุญมาฝากกันถ้วนหน้า สาธุ.. สาธุ.. ต้องหาโอกาสไปอีก แล้วจะชวนพี่ไปด้วยนะคะ

 

ขอบคุณ คุณส้ม คุณทวีสิน คุณอภิศักดิ์ และพี่ๆน้องๆชาว SCG ทุกคนถือเป็นวิทยาทานให้กับชาวซันฟู้ดเป็นอย่างมาก คิดว่าเป็นบุญเก่าที่ทำให้เรามีกัลยามิตรที่ดี ถ้าล่วงเกินกาย ใจ ของชาวSCGผมและน้องๆต้องขออภัยด้วย

 

ไม่มีรูป
สมศักดิ์ ซันฟู้ด
สวัสดีค่ะ คุณสมศักดิ์ ขอบคุณค่ะ พวกเราก็ได้รับฟังเรื่องราวดีๆ จาก ชาวซันฟู้ด แถมน้องๆ ทุกคนก็น่ารัก อัธยาศัยดี ฝากความคิดถึงให้น้องแนม กับ น้องอุ๊ และคุณเขียวด้วยค่ะ
ถือว่าเป็นโอกาสดีที่ได้มาแลกเปลี่ยน เรียนรู้ร่วมกัน ว่างๆ ก็แวะมาคุยกันใหม่นะคะ 
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี