สิ่งที่เราสังเกตเห็นเสมอๆ..คือ..โอกาสใหม่ๆมักเกิดขึ้น หลังจากโอกาสที่เราคาดหวังถูกปิดประตูลง
เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่า.. ชีวิตไม่ได้สิ้นหวังเสมอไป
เพียงแต่ว่า..บางคนอาจมองไม่เห็นโอกาสใหม่ที่เกิดขึ้นเท่านั้นเอง
หลายคนปีนออกทางหน้าต่างแห่งโอกาสใหม่ไปนานแล้ว...
ยังไม่รู้เลยว่า..
มันคือโอกาสใหม่ที่เราเดินผ่านมาเมื่อโอกาสเดิมถูกปิดประตูลง
สำหรับบางคน มักได้รับโอกาสเสมอไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
และก็คนคนเดียวกันนี้ ออกจะใช้โอกาสเปลืองเสียเหลือเกิน
ในขณะที่บางคนได้รับโอกาสเพียงครั้งเดียว...
เขาก็สามารถสร้างความสำเร็จให้กับตนเองได้
ปัญหามันอยู่ที่ผู้ใช้โอกาสนั้น..มีศักยภาพแค่ไหน
ในโอกาสที่เท่าเทียมกันของคนสองคน..
ความก้าวหน้าในการใช้โอกาสยังต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเจน
ก็เพราะ ด้วยความสามารถของคนที่ได้รับโอกาสนั้นต่างกัน !!
เพราะฉะนั้น..เมื่อใดก็แล้วแต่ที่เราได้รับโอกาสที่ดี
จงใช้มันอย่างทะนุถนอม และตั้งใจ มุ่งมั่นไปข้างหน้า...
การทำเช่นนี้เราอาจไม่ต้องรอให้โอกาสเปิดหน้าต่างให้อีกครั้ง ….
สวัสดีครับ
แวะเอาบทความมาฝากให้ได้อ่านกันอีกครับ..
เนื่องจากช่วงนี้ผมเจอใคร ก็จะถูกถามคำถามซ้ำๆว่า..
" อาจารย์ครับ ทำมาหากินแย่จัง สถานการณ์อย่างนี้จะทำอะไรดี?"
เป็นคำถามที่สะท้อนถึงความเดือดร้อน และกังวลใจของคนธรรมดาที่ต้องทำมาหากินอย่างเราๆท่านๆ ซึ่งน่าเห็นใจจริงๆครับ
ผมเองได้แต่ให้กำลังใจว่าให้สู้ต่ออย่าหยุดนะ..เดี๋ยวมันก็ดีเอง เราต้องช่วยกันทำสิ่งที่ดี..ที่ชอบ อย่าท้อนะครับ..
นั่นก็คือคำปลอบใจที่ผมมักจะคุยด้วยทุกครั้ง บางท่านก็..ระบายความในใจต่างๆนาๆตามสภาพธุรกิจแล้วแต่ว่าจะทำอะไรอยู่.. ก็มากมายหลายเรื่องที่ผมได้รับฟังมา ทั้งจากพ่อค้า แม่ขาย ชาวบ้านร้านตลาด ไม่เว้นแม้เจ้าของกิจการขนาดใหญ่ โอดโอยกันทั้งนั้น..
ก็เลยคิดถึงบทความที่เคยเขียนไว้..พยายามคัดเอาตอนที่ให้กำลังใจมาฝาก และขอให้สู้..สู้..และสู้กันต่อไปนะครับ อย่ากลัวครับทุกอย่างมีเกิดและมีดับ
ทุกข์มา...เดี๋ยวทุกข์ก็ไป สุขมา...เดี๋ยวสุขก็ไป
เป็นสัจจธรรม !! รู้ให้เท่าทันมันครับ..
ขอบคุณครับอาจารย์