เตรียมนำเสนอผลงานที่งานมหกรรมตลาดนัดการจัดการความรู้ 4

สัปดาห์นี้  ครูอ้อยไม่ได้ไปพบพี่สมบุญเลย  เพราะที่โรงเรียนมีงานเร่งด่วน  ที่จะต้องช่วยเหลือกัน มีการเชิญประชุม ระหว่างวัน  และประชุมตอนเย็นก่อนกลับบ้านทุกวัน  

เป็นบางคนเท่านั้นที่จะต้องได้ไปนำเสนอผลงานที่มหกรรมตลาดนัดการจัดการความรู้  ที่อยุธยา 21 - 22 ก.ค. 50

ซึ่งหนึ่งในนั้น..ก็มีครูอ้อยอยู่ด้วย 

การเตรียมการของครูอ้อย แบ่งออกเป็น 3 สายคือ.....

หนึ่ง..... จัดป้ายนิเทศเป็นฟิวเจอร์บอร์ด  เหมือนกันทั้งโรงเรียน  ซึ่งครูอ้อยไม่ค่อยถนัดนัก  คงจะเป็นรูปแบบวิชาการล้วนๆ   แต่รับรอง...ไม่มีการใส่ผงชูรสแน่นอน  Backward Design อย่างชัดเจน  ..เน้น..ไม่ใช่บูรณาการ  

สอง.....ครูอ้อยเตรียมข้อมูลจากการจัดป้ายนิเทศมาใส่ลงใน Power Point น้องขวัญจะทำให้ 

ส่วนรูปภาพนั้น  ครูอ้อยจะทำในวันพรุ่งนี้  ยังมีอีกมากที่ยังไม่พร้อมเลย  แต่ตัวของBackward Design เสร็จเรียบร้อยแล้ว  ผลงานนักเรียนก็พอมีบ้างแล้ว   

สาม....เตรียมตัวเอง  แผ่นพับกลุ่มสาระฯ  แผ่นพับผลงานตัวเอง  ..เท่านี้ก็คงจะพอ  

ยังมานั่งคิดว่า...ทำไมต้องเป็นครูอ้อยนะ   คนเก่งๆออกถมไป..

เฮ้อ !

[เขียนเมื่อ 14 ก.ค. 2550 15:01 น.14 ก.ค. 2550]

ขอให้การนำเสนอผลงานในตลาดนัด KM ของครูอ้อย ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดีนะค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ…สู้..สู้..

[ครูราชภัฏ]

คนติดดินเองค่ะ..เมื่อตะกี้ไม่ได้ showed รูปค่ะ ขอเป็นกำลังใจในทุกเรื่องของแม่พิมพ์ของชาติค่ะ

[เขียนเมื่อ 14 ก.ค. 2550 20:08 น.14 ก.ค. 2550]

ขอให้กำลังใจครูอ้อยนะครับ.......................

ความคิดเห็นเพิ่มเติม....................

ผมได้มีโอกาสเป็นกรรมการอ่านผลงานวิชาการ ภาษาอังกฤษ ของครู ที่ส่งผลงานประเมินแบบเชิงประจักษ์ ทั้งในชั้นประถมศึกษา และมัธยมศึกษา จำนวน 21 ผลงาน

เมื่อได้เริ่มต้นอ่านผลงานก็รู้สึกร้อนๆหนาวๆ เพราะเรากำลังเป็นบุคคลหนึ่งที่จะต้องชี้ชะตาและกำหนดเส้นทางเดินของครูผู้สียสละ ผู้ต่อสู้ ผู้มีภาระรับผิดชอบมากมายมหาศาล โดยที่ภาระหน้าที่นั้นไม่เอื้ออำนวยให้ครูมีเวลามากมายในการสร้างผลงานวิชาการที่ดีเด่นมากมายตามที่ผู้ตรวจบางคนคาดหวัง......แต่คุณครูครับ.....ผมอยากจะบอกว่า ผมเป็นบุคคลหนึ่งนะครับที่เห็นความตั้งใจ เห็นความลำบาก เห็นความพยายาม เห็นความอึด และความเสียสละในการเจียดเวลาที่แทบจะหาไม่ได้มาสร้างสรรผลงานที่ผู้ตรวจบางคนคาดหวังมากกว่าความเป็นจริง......ผมเอาใจช่วยนะครับ

ผมอยากกล่าวถึงภาระของครู มันช่างเป็นภาระงานที่ไม่มีวันรู้จักพอ(ก็เล่นสั่งกันลงมาตลอด ไม่มีวันหยุดเลย.....เนื่อยแทนครูเลย) เป็นภาระที่ต่างคนต่างคิดค้นกันขึ้นมา แล้วเผยแพร่ออกไป จนมีผู้เกี่ยวข้องเอามาเป็นภาระหน้าที่ให้กับครูต้องยึดถือปฏิบัติ โดยที่ตัวนักคิดค้นทั้งหลายแหล่เหล่านั้น ไม่มีความสามารถที่จะทำได้เลย (ช่างน่าตลกเสียนี่กระไร) ผมกล่าวมาถึงตรงนี้คงโดนโจมตีจากผู้เกี่ยวข้องแน่นอนโดยเฉพาะจากนักคิด คิด แล้วก็คิดแต่ไม่ได้ลงมาทำงานในโรงเรียนเลย แต่จะไปตำหนิท่านก็ไม่ได้เพราะเขามีหน้าที่คิด คิด คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและก็เผยแพร่แนวคิดออกสู่สังคม  แต่คนที่น่าสงสาร น่าเวทนา  มากที่สุด คือ คุณครู ของเมืองไทยที่ต้องแบกรับภาระ และแนวคิดต่าง ๆ ที่ออกสู่สังคมโดยไม่มีทางปฏิเสธได้เลย......เพราะสิ่งที่ใช้แอบอ้างต่อสังคมและบีบบังคับ ครู ก็คือ อ้างว่าเราต้องทำเพื่อนักเรียน เพื่อนเยาวชนของชาติ (แล้วที่ทำอยู่ทุกวันนี้ มิใช่ทำเพื่อนักเรียน เพื่อเยาวชน เลยหรือ?)

ผู้ที่เกี่ยวข้องลองไปตรวจสอบดูหน่อยไม่ดีหรือว่า สิ่งที่ครูต้องแบกรับภาระมันมากเกินไปหรือป่าว

ไหนจะต้องสอน ดูแลเด็ก พัฒนาผู้เรียน งานนโยบายต่าง ๆที่สั่งมาจากเบื้องบนและผลกระทบต่าง ๆ ที่มาจากมุมมองของนักคิด ฯลฯ

ร่ายยาวมานานก็ต้องการจะบอกว่า คุณครูประถมศึกษา มัธยมศึกษา และครูอาชีวศึกษาบนแผ่นดินไทยทุกท่านครับ ผมขอเทิดทูนคุณครู ผมขอชื่นชมความอดทนเสียสละของคุณครู..........

ก่อนจบผมขอเสนอแนวคิดดังนี้ครับ

ถ้าสังคมไทยต้องการคนเก่ง คนดี และอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ก็ต้องเร่งสร้างเยาวชนตั้งแต่เล็กให้มีพื้นฐานการศึกษา คุณธรรม จริยธรรมที่ดี  เมื่อเติบใหญ่เขาก็จะรู้จักแสวงหาความรู้ที่ดีด้วยตนเอง เขาก็จะเปนคนดีของสังคม ซึ่งขณะนี้ครูไทยทุกคนก็กำลังพยายามทำกันอย่างหน้าดำคร่ำเครียดอยู่แล้ว

แต่ถ้าจะให้ได้ผลก็ต้องส่งคนเก่ง ๆ คนที่เป็นนักคิด นักค้นคว้า นักวิชาการ นักบรรยาย นักนำเสนอแนวคิด ดูอกเตอร์ทั้งหลาย ในบ้านเมืองไทย ให้ลงมาทำงานในพื้นที่ ในโรงเรียนประถม โรงเรียนมัธยม ทั้งในเมืองและบ้านนอกห่างไกล เพราะคนเก่งๆ อย่างที่ผมกล่าวนั้นท่านจะได้ใช้ความเก่งของท่านมาช่วยประเทศชาติได้อย่างจริงจังไงครับ..................ลองมาทำตัวอย่างให้ครูไทยทั้งหลายได้เห็นประจักษ์ว่าท่านมีความรู้ความสามารถจิงจังที่จะช่วยเหลือเด็กในระดับต้นๆให้พัฒนาสู่ความเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างเต็มที่.........ประเทสไทยก็จะได้เจริญยิ่งขึ้นๆๆๆๆๆๆตามที่ทุกท่านต้องการ ตามที่ทุกท่านคาดหวัง และตามที่ทุกท่านเสนอแนวคิดไว้กับสังคม.........

แล้ว...เราจะเอาครูที่ทำงานกันอยู่ไปไว้ไหน......คำตอบง่ายนิดเดียว.....ก้เอาไปฝึกอบรม ไปพัฒนา ให้เป้นนักคิดนักค้นคว้าแทนบ้างไงครับ เพราะครูเหล่านนี้มีประสบการณ์ตรงมาตั้งหลายสิบปีนะครับ ผมว่าแนวคิดน่าจะตอบสนองการจัดการศึกษาของชาติได้อย่างดี แล้วผุ้ปฏิบัติก็ล้วนเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ ด๊อกเตอร์ทั้งนั้น ประเทศชาติเจริญแน่นอน

เมื่อใดที่เกิดการปฏิบัติในแนวคิดนี้ ผมขอสมัครเป็นคนแรกเลยครับ............

 

[เขียนเมื่อ 14 ก.ค. 2550 20:16 น.14 ก.ค. 2550]

ต้องกราบขอโทษคุณครูภาษาไทยทุกท่านนะครับ ที่ผมพิมพ์ผิดมากมาย เป็นเพราะไม่ชำนาญการพิมพ์ครับ แป้นพิมพ์ของผมเป็นสีดำ ตัวอักษรขาวเลยหลอกตามากครับ สายตาก็ไม่ดี ตอนนี้ก็มืดค่ำแล้วทำให้มองแป้นไม่ชัด ต้องขออภัยทุกท่านด้วยนะครับ………..แต่ผมมีเจตนาจะให้กำลังใจครูไทยทุกคนนะครับ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะน้อง...คนติดดิน

• ขอบคุณก่อนเลยค่ะ  เดี๋ยวครูอ้อยจะลืม  ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่จะให้สู้สู้สู้
• การสู้ของครูอ้อยได้แบ่งออกเป็นหลายสายด้วยค่ะ  สู้เพื่อส่วนรวม  สู้เพื่อสังคมครู  สู้เพื่อนักเรียน  สู้เพื่อโรงเรียน  และสู้เพื่อตัวเองในที่สุด
• บางครั้งแรงแค้นสะสมภายในตัวมนุษย์ปุถุชน  ยังมี่อยู่  ไม่อยากจะหยิบหรือจับการงานใดๆ  
• แต่ด้วยความภูมิใจที่จะเกิดขึ้นเมื่อได้พัฒนา  ดีกว่าเหตุผลใดๆ  ครูอ้อยจึงยังต้องทำ  จนลืมตัวเอง 
• ในสัปดาห์หนึ่งอยู่เย็นที่โรงเรียนเกือบทุกวัน  จนลืมตัวเอง  วันศุกร์จึงต้องโดด  ซึ่ง AAR เป็นกิจกรรมสำคัญ 
• ซึ่งทุกคนน่าจะเข้าใจครูอ้อย  ไม่ขอแก้ตัวค่ะ

ขอบคุณอีกครั้งก็ยังไม่พอค่ะ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

สวัสดีค่ะ...ครูธานินทร บุญยะกาพิมพ์/เทคนิคพิจิตรครับ

• เช้านี้ตื่นขึ้นมาได้อ่านการแสดงความคิดเห็นที่ดีมาก  เป็นกำลังใจให้ครูอ้อยและครูทั่วประเทศได้ดีเยี่ยมค่ะ
• การเป็นคนตรวจผลงาน นี่จะเป็นบาป หรือเปล่า ครูอ้อยก็เคยคิด ตอนที่ได้เป็นที่ปรึกษา พี่ครูคนหนึ่ง  ครูอ้อยเคยเขียนบันทึกเป็นประจำในความรู้สึกนี้  ได้ระบายความรู้สึกภายในเกี่ยวกับครู....จนครูอ้อยกลายเป็น...คนจับผิด  ไปแล้วหรือนี่
• แทนที่จะมีโอกาสได้แนะนำความรู้ในส่วนที่ครูขาด  กลายเป็นมานั่งจับผิด ตรงนั้นไม่ดีเปลี่ยนเสีย  ตรงนี้ไม่เข้าท่าทำมาใหม่  ทำนองนี้ 
• เห็นใจครูจริงๆค่ะ  เช่นกันค่ะ  อาจารย์ 3 เชิงประจักษ์  เป็นอะไรที่  ครูน่าสงสารค่ะ  เมื่อวันที่ 5 ที่ผ่านมา ครูอ้อยไปเป็นที่ปรึกษา  ยังมานั่งมองหน้าครูที่อ่านข่าวจาก นสพ.ว่า  จะผ่านเพียงแค่ ร้อยละ 30 เท่านั้น  ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะคะ  น่าจะให้ผ่านตามความสามารถ จึงจะถูกต้อง
• แล้วความพยายามของครูก็มีมากล้น  ครูอ้อยบอกปุ๊บ  วันรุ่งขึ้นก็แก้ไขมาทันที  แบบไม่ได้นอนเลยก็ว่าได้
• ค่ะ  หากมีการแต่งตั้งผู้ที่จะเข้ามาทำงานตรงนี้  ที่จะต้องคิดอะไรให้ครู  เขาก็มีตัวแทนครูมาแล้วค่ะ  แต่คงพูดอะไรไม่ได้  เพราะราชการไทย  ติดอะไรอยู่นะ  จึงพูดไม่ออก  ปล่อยให้อะไรนะ..มาข่มเหงครูอยู่ได้..เฮ้อ !

ขอบคุณค่ะ  ขอบคุณแทนครูไทยทุกท่านค่ะ