เพื่อนๆครับ
หลายคนคงร้อง "อ๋อ" เนื่องจากติดตามข่าวนี้ทางสื่อต่างๆทั้งโทรทัศน์และเว็ปต่างๆมาระยะหนึ่ง.....
จริงๆผมก็คิดอยู่ว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีไหม...ไตร่ตรองอยู่พักใหญ่ๆ ก็คิดว่าคงจะต้องออกตัวก่อนว่า ไม่ได้ต้องการจะซ้ำเติมใดๆทั้งสิ้นนะครับ รวมทั้งค่อนข้างจะเห็นใจทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง...
ประเทศไทยยุคนี้ เป็นยุคข้อมูลข่าวสารที่เดินทางกันอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ประเด็นนี้ยังไม่รวมถึงรายการเรียลิตี้ (Reality show) ที่ประกวดกันโดยผู้ชมทั่วประเทศสามารถดูความเป็นไปของผู้ร่วมประกวดได้ตลอด 24 ชั่วโมงอย่างรายการ AF...
ค่านิยมทั้งทางด้านชื่อเสียง เงินทอง ได้ทำให้เด็กๆ (รวมทั้งผู้ใหญ่) บางส่วนในยุคนี้มีความเอนเอียงที่จะดำเนินชีวิตให้ได้มาทั้งลาภ ยศ สรรเสริญ โดยลืมนึกถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อบุคคลอื่น ทั้งร่างกาย จิตใจ และทั้งทางตรงและทางอ้อม...
เร็วๆนี้ เราก็เห็นได้จากความพยายามในการทำงานอย่างเป็นระบบครอบครัว (ทั้งพ่อ แม่ ลูก คนใช้ คนสวน ทนาย ที่ปรึกษาด้านการเงิน ฯลฯ) เพื่อที่จะ Top up เงินทองที่มีมากมาย (แต่ยังรู้สึกว่าไม่พอ...) จาก "หกหมื่นล้าน" ไปเป็น "แสนสองหมื่นล้าน" ในเวลาไม่ถึงห้าปี...
เร็วๆกว่านั้น เราก็ได้เห็นภาวะ "หงิก" ฟีเวอร์ จากการกระทำที่เกิดจากการควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไม่ได้ จนทำให้หลายคนต้องบาดเจ็บ ล้มตาย จากที่ถูกรถชน... ซ้ำร้ายยิ่งขึ้นกับการพยายามแสดงอาการ "ชัก" แบบที่ผมไม่เคยศึกษามาก่อน โดยจัดอยู่ในแบบ Uncategorized or Innovative Seizure...กระมัง??? ยิ่งไปกว่านั้นยังเกิดกระแสการต่อต้านจากสังคม ที่รับไม่ได้กับคำพูดที่ดูถูกคนอาชีพอื่นๆว่า "การศึกษาต่ำ" และมีชั้นฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมด้อยกว่าครอบครัวของตน ซึ่งถือเป็น Potentiator หรือ Effect Modifier ที่สำคัญยิ่ง...
และในห้วงเวลาใกล้ๆกัน ก็มีตัวอย่างจากน้องเติ้ลที่ได้เผลอแสดงออกท่าทางที่เลียนแบบน้องบิ๊กที่นอนป่วยจากการติดเชื้อในสมองหลังจากอุบัติเหตุจำนวนมากกว่าหนึ่งครั้ง...ทั้งนี้จะโดยเจตนา หรือไม่เจตนา ณ เวลานั้นๆ.... หรือจะโดยความพลั้งเผลอที่อาจเกิดจากวุฒิภาวะทางความคิดและอารมณ์ของน้อง ณ เวลานั้น (Cross-sectional) หรือ แบบสะสม (Cumulative) ก็มิอาจรู้ได้... แม้ว่าน้องเติ้ลจะได้ออกมาขอโทษอย่างเป็นทางการผ่านทางรายการนั้นแล้ว รวมทั้งคุณพ่อคุณแม่ของน้องก็ได้ส่งจดหมายขอโทษผ่านทางเว็ปต่างๆเช่นกัน...แต่เราก็ยังเห็นผลกระทบทางสังคมที่มีต่อตัวน้อง อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...
เหล่านี้เป็นตัวอย่างที่พอจะเตือนเราๆท่านๆได้ว่า บัดนี้สังคมได้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และเริ่มมีตัวอย่างของผลกระทบที่ชัดเจนมากขึ้นทุกทีๆ บรรดาคุณพ่อคุณแม่ ผู้ปกครอง คุณครู อาจารย์ และบุคคลอื่นๆที่เกี่ยวข้องในการเลี้ยงดู อุ้มชู อุปถัมภ์ ลูกหลานหรือเยาวชน คงจะต้องระแวดระวัง และหากลไกหรือกลวิธีในการปลูกฝังให้พวกเขามีวุฒิภาวะทางอารมณ์และความคิดให้มากพอที่จะสามารถต้าน"โลภะ" "โทสะ" และ"โมหะ" ที่จะพบมากขึ้นๆในสังคมเรา....
วุฒิภาวะทางความคิดและอารมย์สำคัญมาก สมควรเพิ่มเติมให้มากกว่านี้นะคะ หรือคิดแบบเอาใจเขามาใส่ใจเรา