วันนี้เป็นวันทำงานอีกวันนึง เป็นเช้าวันอังคารที่เบิกบานของชั้นและสำหรับใคร ๆ หลาย ๆ คน งานที่ทำอยู่ ดำเนินไปอย่างราบรื่น เพราะว่า ชั้นได้ลำดับการทำงานไว้เรียบร้อยแล้ว ว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง พอถึงเวลางาน งานของชั้นดำเนินไปเรื่อย ๆ และไม่มีปัญหาติดขัดอะไรเลย มีติดขัดบ้างก็อย่างเช่น เมื่อหลายวันก่อน โทร.หาลูกค้าเพื่อจะทำการเก็บเงินค่าหนังสือ และเก็บหนังสือคืนโทรไปหลายครั้งมาก แล้วก็ไม่เคยได้คำตอบสักครั้งเดียว แต่ชั้นก็ไม่ละความพยายามในการโทร.ชั้นยังมุ่งมั่นโทร.ต่อไปจนได้รับคำตอบในวันนี้เอง ฉันรู้สึกโล่งใจมาก เพราะเป็นงานที่ชั้นตามมานาน แล้วก็สำเร็จ ลงด้วยดี ชั้นเลยคิดว่าการวางแผนการทำงานเป็นสิ่งที่ดี ทำให้เราทำงานของเราได้อย่างไม่ตกหล่น (ถึงจะไม่ดีที่สุด แต่ก็โอเคนะคะ) ชั้นจะรู้สึกไม่ชอบเลยเวลามีใครมาถามว่า "พี่ทำนี่หรือยัง" "ทำโน้นหรือยัง" "ทำไมไม่ทำสักที บอกหลายครั้งแล้ว" เวลาถูกตามงานบ่อย ๆ ในความคิดชั้นมันเป็นสิ่งที่ไม่ดีเลย มันทำให้ชั้นคิดว่า งานนี้เป็นงานของชั้นทำไมชั้นไม่ทำทำไมต้องให้เค้ามาตามด้วย ในเมื่อเป็นงานของเราก็ต้องรีบทำ ไม่อย่างนั้นก็จะต้องโดนตามอยู่อย่างนี้ มันดูเป็นความบกพร่องนะ ในความคิดของชั้น งานของชั้นที่ได้รับมอบหมายมา จะรีบทำให้เสร็จ ไม่ให้ค้างคาอยู่ อันไหนด่วนทำก่อน ไม่ด่วนค่อยทำตามลำดับ มีเหตุการณ์นึง อยากเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่ขัดใจมาก " วันนี้มีน้องคนนึง ตามงานกับพี่คนนึงในออฟฟิต ทวงถามอยู่หลายครั้งมาก แล้วพี่เค้ายังไม่ได้ทำ น้องคนนี้ก็เลยบอกว่า ถ้าพี่ยังไม่ได้ทำ งั้นเอามาเดี่ยวทำเอง " แล้วน้องคนนั้นก็เอางานไปทำเอง
ในความคิดของฉัน การเอางานมาทำเองไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาที่ดีค่ะ (ถ้าน้องเค้าเต็มใจช่วย ก็เป็นเรื่องที่ดีค่ะ) แต่ว่าถ้าเราได้รับมอบหมายงานอะไรมาเป็นงานที่เราต้องทำ เราก็ต้องทำมันให้เต็มที่และดีที่สุด อย่าให้ใครมาว่าได้ทั้งต่อหน้าและลับหลัง
อย่าอ้างว่างานยุ่ง จนไม่มีเวลาทำ ลองทบทวนดูดี ๆ ว่าคุณยุ่งจริงหรือเปล่า หรือว่าลืมหรือผลัดวันประกันพุ่งไปเรื่อย ๆ ถ้าคุณยุ่งขนาดนี้แล้วคนอื่นจะยุ่งขนาดไหน ทุกคนมีเวลา ทำงาน 8 ชม. เท่ากัน แต่เชื่อว่า ทุกคนที่ทำงาน คงได้เนื้องานออกไม่เท่ากันแน่นอน
จริงมั้ยค่ะ.........
