สอนคนเป็นความสำเร็จ
ความรู้สึกที่ติดตัวมาตลอดคือ รู้สึกว่าคุณครูเหนื่อยกับการสอน ยากกับการสอน คิดว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะคุณครูส่วนหนึ่งห่วงเรื่องเนื้อหาในหนังสือที่จะสอนมากกว่าจะสอนนักเรียน สอนนักเรียนดูนักเรียนมีความรู้ระดับไหน แล้วเชื่อมโยงความรู้เดิมสู่ความรู้ใหม่ที่นักเรียนทุกคนทำได้ ยิ้มให้นักเรียน ให้มีความสุขกับการเรียนรู้ของนักเรียน ซ่อมเสริม เพิ่มเติมความรู้แก่นักเรียนอย่างมีความสุข
เห็นด้วยค่ะ บางทีเราสอนเนื้อหาให้จบ ๆ ตามหลักสูตร โดยบางครั้งลืมไปว่า บางขณะเวลา ผู้เรียนรับไม่ไหวแล้ว (ย้ำว่าบางเวลา) สอนต่อไปโดยไม่ได้ดูว่าเขารับได้หรือไม่ สอนด้วยความกังวลเรื่องเนื้อหา จึงลืมความเป็นคนของผู้เรียนไป ลืมว่าจะทำอย่างไร เขาถึงจะอยากเรียน พร้อมที่จะเรียน และเรียนแล้วรับได้แค่ไหน รับอะไรได้บ้าง 1)ด้านความรู้ 2)ด้านจิตใจ(จิตพิสัย) 3) ด้านทักษะกระบวนการ
เลยเน้นความรู้(พุทธิพิสัย)มากเหลือเกิน จนขาดความสมดุล ระหว่าง 3 ด้าน จนท่เห็นเด็กบางคน พาลเกลียดบางวิชาไปเลย ก็มี เมื่อมาเจอครูที่ไม่มีจิตวิทยาการสอน สอน กลายเป็นเหยื่อทั้งฝ่ายครูและนักเรียน
เห็นใจครูทุกคนค่ะ ที่มีงานหลายด้าน จนวุ่นไปหมด