เรื่องของปลาดาว
ทำงานเหนื่อยมาหลายวัน รู้สึกล้า ถามตัวเองเมื่อไหร่จะเสร็จสักที คนเดียวจะไหวเหรอ แต่เมื่อคิดถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านนานมากแล้วจนจำไม่ได้ว่าหนังสืออะไร ใครเป็นคนเขียน แต่ข้อความในหนังสือยังจำได้ดี ทำให้เรามีกำลังใจที่จะทำงาน ลองอ่านดูนะ “วันหนึ่งตอนเช้าที่หาดทรายแห่งหนึ่งมีปลาดาวโดนคลื่นซัดมานอนอยู่เต็มไปหมดประมาณสี่ห้าร้อยตัว แต่มีชายคนหนึ่งเดินอยู่ที่ริมหาดทรายพร้อมกับจับปลาดาวโยนลงทะเลทีละตัว มีเด็กตะโกนถามว่าโยนปลาดาวลงไปทะเลทำไมเดี่ยวแดดส่องมันก็ตายหมดแล้ว ชายคนนั้นตอบกลับไปว่าอย่างน้อยก็มีปลาดาวสักหนึ่งร้อยตัวที่รอดชีวิต
ถือว่าเป็นกลังใจที่ดีสำหรับคนทำงานเลยล่ะค่ะ...อย่างน้อยบนความเหนื่อยของเราก้ได้ช่วยให้งานของคนอื่นๆสำเร็จและผ่านไปได้ด้วยดี...หรือไม่ก็ช่วยให้เด้กน้อยตาดำๆที่ไม่มีความรู้เกิดความรู้ขึ้นมาซักนิดซักหน่อยดีกว่าปล่อยให้ไม่รู้อะไรเพิ่มขึ้นบ้างเลย...
ดรีมขอเป็นกำลังใจให้นะคะกับคนที่ตั้งใจทำงานทุกๆคน...และก็ขอเป็นกำลังใจให้กับใครคนนั้นของดรีมด้วยที่รักงานเป็นชีวิตและจิตใจ...ถึงจะงานหนักแค่ไหนเค้าก็สุขใจที่ได้ทำงาน
สวัสดีคะ srynam
ยินดีต้อนรับพี่จุ๊บครับ เรื่องนี้ผมก็เคยอ่าน แต่อ่านที่ G2K นี่แหละครับ
ประโยชน์ที่เรามุ่งมั่นทำ เราจะต้องตอบเองครับ หากไปให้คนอื่นช่วยตอบ เขาก็จะตอบตามฐานคิดของเขา เราเท่านั้นครับที่จะได้ทราบว่าความปิติสุขอันเกิดจากงานที่เราลงมือทำแม้เหนื่อยยากคืออะไร แล้วทำไมเรายังจะทำต่อไปอีก หากให้คนที่ไม่เคยล้ิมลองความปิติสุขด้วยการลงมือทำเองมาช่วยตอบ มันก็จะไม่ได้คำตอบเชิงประจักษ์ที่แท้จริงครับ
พี่จุ๊บครับ เชื่อว่าพี่มีอะไรดี ๆ เขียนเพื่อ ลปรร.กันอีกมากมาย ให้กำลังใจพี่นะครับ