ในงานประชุม สภาคณบดีคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ ซึ่งมน.เป็นเจ้าภาพในระหว่างวันที่ ๒๖-๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๐ ผมได้รับเกียรติให้เป็น วิทยากรกระบวนการ (KM) ๑ ใน ๖ Fa ใหญ่.... (ที่ไม่มีตำแหน่งทางบริหารใดๆ ติดตัวเหมือนอีก ๕ ท่านที่เหลือ)
เริ่มต้นเหมือนจะขี้คุยไปหน่อยนะครับ... แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ผมรู้จัก KM ครั้งแรกเมื่อ ท่านอาจารย์ประพนธ์มาบรรยาย KM ให้ชาวมน.ฟัง หนึ่งวันเต็ม เมื่อ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ (ถ้าจำไม่ผิด) ผมฟังไม่รู้เรื่องอยู่ครึ่งวัน แล้วผมก็ไม่ได้กลับมาฟังรอบบ่าย เพราะมีธุระ และหลังจากนั้นผมก็ไม่ได้สนใจเรื่อง KM อีกเลย
ต่อมาผมเข้าร่วมอบรมบล็อก (ด้วยการชักชวนของท่านอาจารย์วิบูลย์โดยใชใช้กลยุทธ์อย่างใดอย่างหนึ่ง) ในวันที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๕๔๘ ที่คณะวิทยาศาสตร์ จัดโดยหน่วยประกันคุณภาพ (มีท่านอาจารย์มาลินีเป็นหัวเรือใหญ่) โดยมีท่านอาจารย์กรกฎ เชาวณิช (เดี๋ยวนี้ท่านบวชเป็นพระสงฆ์แล้ว) เป็นวิทยากร ครึ่งวัน
เข้าใจว่าในการอบรมบล็อกครั้งนี้ ผมเป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่ในเป้าหมายของการจัดอบรม เพราะเขาจัดให้ผู้บริหารหรือผู้ที่ทำงานด้านประกันคุณภาพเท่านั้น แต่ผมไม่ได้อยู่ในตำแหน่งใดๆ เลย (แต่ลึกๆ แล้ว ท่านอาจารย์มาลินี เล็งผมไว้แต่แรกแล้วว่า คนนี้ ต่อไปต้องเป็น blogger ที่ไม่ธรรมดา-จึงดูเหมือนว่าจะต้อนรับขับสู้ผมเป็นพิเศษ)
ผมไม่เคยสนใจเรื่อง KM และพอเริ่มเขียนบล็อก ด้วยความงงๆ ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยติดลมบนสักเท่าไร จนกระทั่งอาจารย์มาลินี ต้องมากระตุ้นเตือน สักครั้งหรือสองครั้ง
เครื่องผมมาเริ่มติดเอาราวๆ เดือนตุลาคม ๒๕๔๘ เมื่อมีแรงกระตุ้นที่เกิดจากท่านอาจารย์วิบูลย์เขียนบันทึก เกิน ๘๐ บันทึกขึ้นไปและได้รับรางวัลสุดคะนึงสองครั้ง
จากนั้นผมก็มุ่งมั่นที่จะเขียนบันทึกต่อไป และเริ่มหันมาสนใจเรื่อง KM เพราะผมไม่รู้เรื่องและอยากจะขอทุนทางด้านนี้จากท่านอาจารย์วิบูลย์
ผมเป็นอาจารย์ที่ไม่ได้ทำงานทางด้าน KM หรือ ด้านประกันคุณภาพ ดังนั้นงานของผมจึงไม่ค่อยเกี่ยวทางด้านนี้ แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนั้นพาไป ทำให้ผมต้องหันมาศึกษาเรื่อง KM โดยการอ่านบันทึกในบล็อกที่เกี่ยวข้อง
ผมเป็นคนที่ไม่เก่งคอมพิวเตอร์ แต่เป็นคนที่ชอบเรียนรู้ ดังนั้นหลังจากลองผิดลองถูกใน GotoKnow (ตั้งแต่ Version ๑.๐) อยู่นาน ผมก็เริ่มใช้ GotoKnow ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ
ท่านอาจารย์วิบูลย์คงจะเห็นแววของผมด้าน KM ก็เลยสนับสนุนให้ผมเข้าร่วมงาน UKM ครั้งที่ ๔ ที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามเป็นเจ้าภาพร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เมื่อต้นปี ๒๕๔๙ และหลังจากนั้นผมก็ได้เข้าร่วมงานนี้อีก ๖ ครั้งที่เหลือ
เริ่มต้นจากบล็อกนี่แหละ ที่นำพาผมมาสู่ KM หลังจากได้รับรางวัลจาก สคส.หลายรางวัล รวมทั้งได้คุณวุฒิเป็นคุณอำนวยด้วย ทำให้ผมมีสนามสำหรับฝึกหัดตัวเอง จนก้าวขึ้นมาอยู่แนวหน้าของมน. ด้าน KM และถูกเชิญไปเป็นวิทยากร KM ให้กับหน่วยงานหลายแห่ง
และนี่ก็คือเรื่องเล่า storytelling ที่แสดงให้เห็นว่า "บล็อกเป็นเครื่องมือในการพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้ KM ในระดับปัจเจก" ......
![]() |
|
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |

สวัสดีครับ
ดีจังครับ .. ชอบตอนลงท้ายที่ว่า ...
นี่ก็คือเรื่องเล่า storytelling ที่แสดงให้เห็นว่า "บล็อกเป็นเครื่องมือในการพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้ KM ในระดับปัจเจก" ใช้ตัวบันทึกเป็นตัวตอบโจทย์เสียเลย .. ว่างๆจะทำบ้างครับ
See U on July 26-28 ครับ.
ของแถมครับ ..
" .... ชักชวนของท่านอาจารย์วิบูลย์โดยใช กลยุทธ์อย่างใดอย่างหนึ่ง "