1. ได้หลักสูตรท้องถิ่นท่องเที่ยวจังหวัดพิษณุโลก จำนวน 5 หลักสูตร ดังนี้ เรารักวังจันทน์ (โรงเรียนจ่านกร้อง) อาสานำเที่ยววัดอรุณวนาราม (โรงเรียนวัดท่าหมื่นราม) วัดใหญ่ : สายสัมพันธ์กับคนเมืองสองแคว (โรงเรียนพุทธชินราชพิทยา) สานศิลป์ “มังคละ” วัฒนธรรมเมืองพรหม (โรงเรียนวังมะด่านพิทยาคม) ภูหินร่องกล้าเมืองตำนานอุทยานแห่งการท่องเที่ยว (โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 23) 2. ได้ทีมทำงานพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นที่เข้มแข็งในโรงเรียน จำนวน 5 ทีมให้กับ 5 โรงเรียนดังนี้ โรงเรียนจ่านกร้อง โรงเรียนวัดท่าหมื่นราม โรงเรียนพุทธชินราชพิทยา โรงเรียนวังมะด่านพิทยาคม และ โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 23 3. ได้ความร่วมมือจากบุคคล และ หน่วยงานที่ไม่ใช่โรงเรียนมาช่วยงานการศึกษาของจังหวัดพิษณุโลก หน่วยงาน ได้แก่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเขต 1 ป่าไม้ที่ภูหินร่องกล้า องค์การบริหารส่วนตำบลท่าหมื่นราม มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลย์สงคราม ฯลฯ และในส่วนของบุคคล ได้แก่ ผู้รู้ท้องถิ่นเรื่องมังคละ เจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม มัคคุเทศก์ท้องถิ่น นักโบราณคดีที่วังจันทน์ พระครูใบฎีกาธีระพงษ์ สุทโธ ผู้ทำหน้าที่ดูแลวัดใหญ่ ไวยาวัจกรวัดใหญ่ แม่ค้าที่ขายของอยู่ทีวัดใหญ่ หัวหน้าป่าไม้ที่ภูหินร่องกล้า ผู้สูงอายุที่มาปฏิบัติธรรมที่วัดอรุณราชวราราม ฯลฯ 4. ได้เรียนรู้เกี่ยวกับความสำเร็จของการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นท่องเที่ยวในโรงเรียนว่าองค์ประกอบแห่งความสำเร็จสรุปได้สามส่วน ( ผู้ที่เกี่ยวข้อง การจัดการ และแหล่งทรัพยากรในท้องถิ่น ) จำนวน 12 ข้อ ดังรายละเอียดต่อไปนี้ ด้านผู้ที่เกี่ยวข้องในโรงเรียน มี 3 ฝ่ายได้แก่ ผู้บริหาร ครู และนักเรียน 1. ผู้บริหาร เห็นความสำคัญของการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นในโรงเรียน ให้การสนับสนุนทั้งในด้านวัสดุอุปกรณ์ เวลา และความสนใจไถ่ถาม 2. ครูที่ร่วมในการพัฒนาหลักสูตร มีความรักในงานที่ทำ มีทีมงานที่เข้มแข็ง ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่มีความพร้อมในการร่วมคิดร่วมทำตลอดเวลา3. นักเรียน มีความสนใจที่จะร่วมคิดและปฏิบัติในกิจกรรมต่างๆตามที่กำหนด และด้วยสื่อการเรียนการสอน และสื่อเทคโนโลยี่แต่ละโรงเรียนจะใช้ที่เป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการเรียนรู้ในกลุ่มนักเรียนได้ดี รวมทั้งนักเรียนจะต้องมีหัวใจให้บริการ (service mind) เป็นทุนเดิม ด้านการจัดการ มี 6 ประการ ดังนี้ 1. มีการบริหารจัดการที่เป็นระบบและมีประสิทธิภาพ โดยมีทีมงานที่แข็งขันในโรงเรียน 2. มีงบประมาณสนับสนุนที่เพียงพอ 3. มีการประสานงานอย่างต่อเนื่องทั้งจากภายในและภายนอกโรงเรียน 4. ชุมชนและองค์กรท้องถิ่นให้ความร่วมมือสนับสนุน 5. มีการติดตามผลการทำงานอย่างต่อเนื่องอย่างไม่เป็นทางการ 6. มีการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับหลักสูตรที่กำลังดำเนินการภายในโรงเรียนเพื่อความร่วมมือจากทุกฝ่าย ด้านแหล่งทรัพยากร ได้แก่ 1. ในชุมชนมีแหล่งทรัพยากรท่องเที่ยวที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเป็นทุนเดิม 2. ในชุมชนมีวัฒนธรรมท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์3. ในชุมชนมีแหล่งเรียนรู้ที่เป็นบุคคล (ผู้รู้ท้องถิ่น) และสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมที่ยังหลงเหลืออยู่ 5. ได้นิสิตระดับบัณฑิตศึกษา 6 คนในสาขาหลักสูตรและการสอนที่ร่วมเรียนรู้กี่ยวกับหลักสูตรท้องถิ่น และการจัดการความรู้ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโจทย์วิจัยในงานวิทยานิพนธ์ของตนเอง เป็นนิสิตในระดับปริญญาเอกจำนวน 2 คน และปริญญาโท จำนวน 4 คน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นท่องเที่ยวจังหวัดพิษณุโลก ระยะที 1 ได้เสร็จสิ้นลงเมื่อเดือนมิถุนายน 2549 รวมเวลาในการปฏิบัติการ 9 เดือน ความสำเร็จของครูที่พบคือได้สร้าง ใช้ และประเมินหลักสูตรท้องถิ่นได้ด้วยตนเอง ครูได้ทีมงานพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นที่เข้มแข็งในโรงเรียน ครูได้เรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการจัดการความรู้ควบคู่ไปกับการปฏิบัติงานพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นในโรงเรียน และครูได้เรียนรู้เกี่ยวกับการขอความร่วมมือจากบุคคลและหน่วยงานอื่นนอกโรงเรียน สำหรับระยะที่ 2 ชื่อโครงการวิจัยการสร้างเครือข่ายพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นด้วยกระบวนการจัดการความรู้ : กรณีศึกษาโรงเรียนในเขตพื้นที่จังหวัดพิษณุโลก เพื่อขยายความรู้และประสบการณ์การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นของทีมครูใน 5 โรงเรียนไปยังโรงเรียนใกล้เคียง ซึ่งได้เริ่มดำเนินการแล้ว ตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน 2550 ที่ผ่านมา โดยทีมครู 5 โรงเรียนในระยะที่ 1 จะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับโรงเรียนและครูที่สนใจจะพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นท่องเที่ยวจังหวัดพิษณุโลกรุ่นใหม่อีกไม่ต่ำกว่า 25 โรงเรียน สำหรับระยะที่สองนี้นอกจากวิธีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบบ F2F ที่ได้พบปะพูดคุยกันโดยตรงแล้ว ยังได้มีการเพิ่มช่องทางในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อีก 1 ช่องทางคือ B2B ซึ่งดิฉันได้เปิดแพลนเน็ตชื่อเครือข่ายหลักสูตรท้องถิ่นท่องเที่ยวพิษณุโลก ส่วน blog ของดิฉันชื่อ โครงการวิจัยหลักสูตรท้องถิ่นจังหวัดพิษณุโลก เมื่อ 22 มิถุนายน 2550 ที่ผ่านมา ผู้สนใจสามารถเยี่ยมชมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องหลักสูตรท้องถิ่นร่วมกันได้นะคะ ดิฉันยังมีเรื่องราวที่อยู่เบื้องหลังการทำวิจัยเพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นอีกมากที่ไม่สามารถจะเล่าได้ในเนื้อที่จำกัดที่ได้รับมาเท่านี้ ปัญหาและอุปสรรคต่อความสำเร็จของการพัฒนาหลักสูตรที่อยากเล่าก็ยังมีอีก เช่น มีจำนวนโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการวิจัยในครั้งแรก 6 โรงเรียน แต่ผลออกมาสุดท้ายมีหลักสูตรท้องถิ่นออกมาได้ 5 หลักสูตร เพราะอะไร เป็นต้น หากท่านใดสนใจอยากจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็สามารถไต่ถามผ่านทาง Blog ได้ค่ะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> อมรรัตน์ วัฒนาธร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> 7 ก.ค. 50</p>
ผลที่ได้รับจากการใช้ KM ในโครงการวิจัยเพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นคืออะไร
สวัสดีครับ .... อาจารย์ครับจำลูกศิษย์คนนี้ได้รึเปล่าครับ สมเจตน์ (กุ๊ก) หลักสูตรรุ่นที่ผ่านมา เห็นblog ของอาจารย์ นานนานเข้ามาทีรู้สึกว่ามีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลยครับ จากโครงการที่อาจารย์เล่าให้ฟัง น่าสนใจมากๆ ครับ เพราะตอนนี้ไม่ได้ไปเรียนเหมือนกับกบอยู่ในกะลา อยากเรียนรู้อะไรใหม่ๆ ตลอดเวลาครับ และอยากเข้าร่วมโครงการนี้เช่นกัน แต่ยังไม่มีเวลาแม้จะไปเยี่ยมอาจารย์เลยครับ แต่พยายามจะติดตามและเปิดblog บ่อยๆ นะครับ เพราะช่วงนี้โรงเรียนกำลังปรับหลักสูตรกันอยู่ครับ มีแต่คนคาดหวังกับคนที่จบหลักสูตรอย่างผม ตอนนี้ก็กำลังขยายผลการวิเคราะห์หลักสูตร วิเคราะห์ผู้เรียนอยู่ครับ ดีใจมากที่มีคนเข้าใจในสิ่งที่เราอธิบาย แต่บางคนก็ไม่เข้าใจอะไรเลยครับ อยากไปเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากอาจารย์ตลอดเวลาครับ
ท้ายนี้ฝากความรำลึกถึง ผศ.วารีรัตน์ , รศ.ชาดา ผศ.จรูญ รศ.เทียมจันทร์ ด้วยนะครับ
ดีมากๆ เลยสำหรับคนบ้านเราที่สร้างสรรค์สิ่งที่ดีๆ เสมอ เป็นกำลังใจให้คะ