ความเชื่อที่ไม่ตรงกัน เป็นอุปสรรคในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จำเป็นต้องขจัดอุปสรรคโดยให้ชนะทั้งคู่

เมื่อวาน(4 ก.ค.2550) ได้เชิญคณะครูจากำโรงเรียนต่างๆมาประชุมเพื่อกำหนดหลักสูตรและกิจกรรมในการเข้าค่ายธรรมะ  บางกิจกรรมก็เห็นพ้องต้องกันเป็นอย่างดี แต่บางกิจกรรมก็เห็นไม่ตรงกัน และมีท่าที่ว่าจะตกลงกันไม่ได้ เนื่องจากคณะครูมาต่างโรงเรียนกัน จึงมีความเชื่อและบริบทที่ไม่ตรงกัน  และมีแนวโน้มว่าจะไม่ยอมกัน ในกรณีดังกล่าว ก็คงจำเป็นที่จะต้องใช้วิธีประนีประนอม คือ ขอร้องให้ฝ่ายหนึ่งยอม โดยบอกว่าลองดูวิธีนี้ดู อาจจะไม่ใช่วิธีที่ถูกก็ได้ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมตามด้วยความเต็มใจเพราะการขอร้องด้วยการให้เกียรติกัน   ไม่ใช่ยอมเพราะจำยอม   ยอมเพราะเถียงสู้ไม่ได้  หรือยอมเพราะแพ้มติเสียงส่วนมาก  ก็ถือว่าน่าจะชนะทั้งคู่  เสร็จสิ้นการประชุมก็บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมาย อาจมีบางคนอาจจะยังค้างคาใจอยู่บ้าง แต่ก็คงเป็นเพียงการหงุดหงิดบ้างเล็กๆ มาทำงานร่วมกันในครั้งต่อไปก็น่าจะดีขึ้น