ได้ดูรายการธรรมมะตอนเช้ามืด มีการพูดถึง "สมาธิสั้น" เพราะว่าเดี๋ยวนี้เด็กที่มีสมาธิสั้นมีเพิ่มขึ้น (เพราะประชากรเพิ่มขึ้น)  นักเรียนห้องหนึ่งมีเด็กสมาธิสั้นหลายคน

   คนสมาธิสั้นหมายถึง คนที่ทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้นาน ทำอย่างนี้ แล้วเดี๋ยวเปลี่ยนไปทำอย่างนั้น นั่งฟังครูอาจารย์สอนประเดี๋ยวเดียวก็ไม่อยากฟังแล้ว นี่อาจเป็นปัญหาส่วนหนึ่งที่ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ (เพราะว่าไปเรียนหนังสือไม่ได้เรียนความรู้)

   วิธีแก้ก็คือหาสิ่งที่เด็กหรือคนที่มีสมาธิสั้นทำ (พูดง่ายแต่ทำยาก) คือต้องหาว่าเขาชอบอะไร ตัวอย่างที่เห็น (รายการ VIP ช่อง 9) คือ ในโรงเรียนหนึ่ง พบว่านักเรียนมีสมาธิสั้น ไม่ค่อยชอบเรียนหนังสือ มาโรงเรียนก็มาสาย คุณครูเลยตั้ง "วงดนตรีโปงลางเด็ก" มีนักเรียนชายเป็นนักดนตรีประมาณ 10 กว่าคน และมีนักเรียนหญิงเป็นนางรำ 7 คน ผลปรากฏว่า นักเรียนเล่นดนตรีได้ดี (รำดีด้วย) และนักเรียนก็ชอบ มาโรงเรียนเช้าขึ้น เพราะอยากซ้อมดนตรี และซ้อมหรือเล่นดนตรีได้นานขึ้น (ชอบ) นอกจากนั้น ผลการเรียนก็ดีขึ้น ตั้งใจเรียนมากขึ้นด้วย

   ตามความเห็นของผม การที่นักเรียนได้ทำอะไรเป็นทีมนี่มันสนุกกว่าทำคนเดียวครับ เมื่อสนุกหรือชอบเสียแล้ว การทำอะไรก็ทำได้นานๆ ครับ.....