ถามตัวเอง

ถามตัวเอง…?                                                                                                                                                                                                              วันเวลาที่ผ่านมาเราเคยถามตัวเองบ้างไหมว่า….ชีวิตที่เกิดมาบนโลกใบนี้มันคุ้มค่าแล้วหรือยังสำหรับการได้เกิดมาเป็นผู้เป็นคนอยู่ทุกวันนี้  เคยไหมหลายต่อหลายครั้งที่พยายามคิดหาคำตอบในหลายต่อหลายเรื่องแต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็กลับเป็นเพียงแค่ความว่างเปล่า…ราวกับว่าชีวิตที่ผ่านมาไม่มีอะไรเข้ามาในชีวิตยังไงยังงั้น  ทั้งๆที่มันเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายในชีวิต ถึงพยายามคิดหาคำตอบว่าทำไมมันถึงเป็นเช่นนั้น  คิดแล้วคิดอีก  บางครั้งคิดเป็นวันๆก็หาได้มีคำตอบให้แก่ตัวเองไม่  มันเป็นอะไรกันหนอ  หรือมันอาจเป็นเพราะว่าเราไม่เข้าใจสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นมากพอว่าเราได้เรียนรู้อะไรบ้างจากสิ่งที่เกิดขึ้นสิ่งที่หลายคนมักตั้งคำถามว่าของเราหรือ  หรือมันเป็นของใครกันแน่  เราอาจจะไม่รู้ว่าเรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร  และเพื่อใคร แล้วจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรกัน…                คำถามข้างต้นอาจเป็นคำถามของใครๆหลายคน แต่อย่าลืมว่าคำตอบย่อมเป็นของตัวเราเอง  ให้เวลากับตัวเองสักนิดกับช่วงชีวิตที่มีอยู่กับช่วงเวลาสั้นๆในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้กิจกรรม การเรียน เพื่อนๆ เวลาที่มีและเหลืออยู่เราเก็บเกี่ยวอะไรได้บ้าง…                ประสบการณ์บางสิ่งบางอย่าง เนื้อหาบางบทบางตอนเรามิอาจเรียนรู้ได้ในห้องเรียน  มันจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องบอกตัวเองให้ไปเรียนรู้กับมัน  เรียนรู้ว่าสิ่งต่างๆที่อยู่รอบๆตัวเรา เรารู้มันมากน้อยเพียงใดกัน  หรือว่าเราเก็บเกี่ยวอะไรไม่ได้เลย…เราอาจถามตัวเองว่า “มันช้าไปไหมถ้าฉันจะเริ่มต้นใหม่” คำตอบคงไม่ต้องถามใครต่อใครว่ามันคือ “ไม่มีคำว่าสายสำหรับการเริ่มต้นใหม่” เพราะชีวิตเรามีสิทธิที่จะเลือกหาอะไรให้แก่ตัวเองได้เสมอตราบเท่าที่โลกใบนี้เรายังมีเวลาให้แก่มัน เรายังมีเวลาให้แก่ตัวเอง ก่อนการจากไปจะมาถึง                กิจกรรม…กิจกรรม…กิจกรรม  เริ่มเถอะครับ เริ่มทำอะไรก็ได้ ขอเพียงคิดอยู่เสมอว่า…โลกใบนี้ มันสั้นนัก และที่สำคัญเวลาที่มีค่าที่สุดคือช่วงที่เราเอาชนะใจตัวเองตัดสินใจทำอะไร เรียนรู้อะไร ค้นหาอะไร เพื่อให้ได้มาซึ่งคำตอบของหลายๆสิ่งบนโลกใบนี้ (หรือคุณคิดว่าโลกใบนี้มันพอแล้วกับชีวิตคุณ  มันมีเวลาอีกยาวนานกระนั้นหรือกับการที่จะไปเข้าเฝ้า…) ถามตัวเองเถอะครับ…