นี้หรือชีวิต

               เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา  ในซอยแถวบ้าน  ซึ่งปกติในช่วงเวลาเย็นจะมีเด็กเล็กๆมาวิ่งเล่น  แต่สักพักเสียงเด็กที่วิ่งเล่นก็เงียบและหายเข้าบ้านไป  ข้าพเจ้ามองรอบๆถึงสาเหตุที่เด็กรีบเข้าบ้าน  ถึงได้รู้ว่ามีผู้ชายสติไม่ดีกำลังเดินคำรามมาทางนี้  ความตกใจข้าพเจ้าก็หนีเข้าบ้านเหมือนกัน   แต่ด้วยความอยากรู้จึงได้ไปถามคนข้างบ้าน  ถึงได้รู้ว่าคนสติไม่ดีคนนี้ต้องทานยาระงับประสาททุกเดือน  ยาที่รับประทานชุดละประมาณ  400  กว่าบาท  แต่ใน 2 เดือนที่ผ่านมาไม่ได้รับประทานยาเลย อาการจึงกำเริบ  สักพักแม่ของชายผู้นี้ซึ่งแก่ชรามากแล้วก็ออกเล่าให้ฟังว่าขาดยาระงับประสาทนานแล้วไม่มีเงินไปซื้อ  ในช่วง2-3วันนี้อาการกำเริบมากขึ้นบางคืนก็ชอบเอามีดมาถือเล่น  ข้าพเจ้าถามไปว่าในครอบครัวมีอยู่กันกี่คน   คนเป็นแม่บอกว่า  มีอยู่กัน 5 คนทำงานแล้วแต่ไม่มีคนสนใจ  เมื่อก่อนผู้ชายคนนี้เป็นคนปกติ  ทำงานหาเงินให้ครอบครัวตลอด  แต่ช่วงหลังเกิดอาการเครียดจนทำให้เป็นแบบนี้ 

                ข้าพเจ้าได้แต่มองคนเป็นแม่ร้องไห้  คนในซอยตกลงรวมเงินกันให้พาไปโรงพยาบาล  โดยติดต่อตำรวจให้ช่วยพาไป  ทุกคนพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า  มีลูกหลานมากมายแต่ไม่มีใครสนใจ ในเวลาที่เขาปกติทำงานหาเงินได้เขามีความสำคัญ  แต่เวลาที่เขาต้องการความช่วยเหลือกับไม่ได้รับสิ่งตอบแทน  (แม้แต่ความรัก ความสนใจ) 

                 ในช่วงที่รอตำรวจ  ชายผู้นี้ได้ร้องขอไม้กระดานและดินสอ  เขานอนลงกลางถนนและลงมือวาดรูปพระเจ้าอยู่หัว  ไม่ถึงสิบหน้าที  ชายผู้นี้สามารถวาดรูปพระเจ้าอยู่หัวได้เสร็จสมบูรณ์  พร้อมยกภาพขึ้นและร้องตะโกนว่าทรงพระเจริญๆ  และสิ่งสำคัญภาพนั้นมีความเหมือนมากๆๆ  ข้าพเจ้าและชาวบ้านถึงกับทึ้งในความสามารถของเขา  แม่เขาบอกว่าเขารักในหลวงมาก  ในตอนนั้นข้าพเจ้ามีความรู้สึกหลายอย่างทั้งประทับใจในความสามารถและเศร้าใจกับสภาพที่เห็น  ถ้าเขาได้รับการดูแลที่ดี  ได้รับความรักจากคนในครอบครัว  สังคมคงมีศิลปินนักวาดภาพมือดีคนหนึ่งแน่ๆ  ข้าพเจ้าคิดว่าในใจของผู้ชายคนนี้คงมีพระเจ้าอยู้หัวอันเป็นทีรักและเคารพเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจเป็นแน่

                 ภาพผู้ชายสติไม่ดีเดินถือรูปวาดพระเจ้าอยู้หัวที่มาจากฝีมือของเขา  ปากตะโกนว่าทรงพระเจริญๆ  มันเป็นภาพที่สะเทือนใจมาก  ในสังคมยังมีอีกมากกับสภาพแบบนี้  ถ้าคนในครอบครัวไม่ให้ความรัก  เอาใจใส่ดูแล  แล้วพวกเขาจะอยู่ได้อย่างไร  หรือว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดแล้วว่าถ้าต้องกลายมาเป็นคนที่สติไม่ดี  จะต้องอยู่คนเดียว       ไม่อยากโทษโชคชะตา  เพราะพวกเราสามารถช่วยแก้ไขปัญหาได้ 

                 คุณคิดเหมือนกันไหมค่ะ