วันที่สาม ...อำลา แต่ไม่อาลัย
วันสุดท้ายของการประชุมเครือข่ายฯ ที่บางเจ้าฉ่ามีระยะเวลาเพียงครึ่งวัน ส่วนอีกครั้งนึงนั้นก็เป็นเวลาของการเดินทางกลับภูมิลำเนาของตัวแทนเครือข่ายแต่ละภาค ... ถึงแม้จะมีการประชุมเพียงครึ่งวันก็เป็นครึ่งวันที่มีสาระเหมือนทุกวันที่ผ่านมา
กิจกรรมในเช้าวันนี้ก็การระดมสมอง ช่วยกันคิดแผนการดำเนิงาน การสร้างสรรค์กิจกรรมเพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ตาม “ทฤษฎีถ่วงน้ำหนัก” และเพื่อให้เครือข่ายทุกกลุ่มมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนั้น การแบ่งกลุ่มแบบคละกันหมดจึงเกิดขึ้นด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย ... คือ ... นับเลข 1 –5 ใครนับเลขไหนก็อยู่กลุ่มนั้น แต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันไปหามุมสงบส่วนตัวกันตามสะดวก เพื่อจะไปวางแผนการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ตามที่ได้รับมอบหมาย ...เวลาผ่านไปพอประมาณ ร่วม ๆ 2 ชั่วโมง ทุกกลุ่มได้ข้อสรุปและพร้อมนำเสนอตามลำดับ เวลานำเสนอที่ไรสนุกทุกทีเพราะตัวแทนกลุ่มที่คัดเลือกกันมาออกหน้าเวทีนั้น ต้องบอกว่า “คารมคมกริบ” กันทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นพี่กร พี่หนุ่ย พี่กบ พี่พงศา และหมอเอก
หลังจากนำเสนอกันครบทุกกลุ่มเรียบร้อยแล้วก็เป็นอันว่า ...การประชุมเครือข่ายครั้งนี้... สำหรับเสร็จไประดับหนึ่งแล้ว ทางหัวหน้าแก็งค์วิจัยของพวกเราก็ออกมาสรุปและขอบคุณตัวแทนเครือข่ายทุกคน บรรยายกาศของความวุ่นวายเล็ก ๆ เริ่มต้นอีกครั้งไม่ว่าจะเป็นการนัดแนะเรื่องงานที่ต่อเนื่องจากนี้ การนัดเรื่องรถที่จะเดินทางกลับ การเก็บอุปกรณ์ข้าวของต่าง ๆ รวมไปถึงการถ่ายรูปเก็บไว้ที่เป็นระลึกของเหล่าบรรดาเครือข่าย ( ใยแมงมุม ) การท่องเที่ยวโดยชุมชนเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา ...ฉันใดก็ฉันนั้น...เมื่อการประชุมเสร็จแล้วพวกเราก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคน พวกเราได้มารู้จักกันที่นี่และก็ต้องจากกันที่นี่ ยังคงเหลือไว้แต่รอยยิ้ม มิตรภาพ และความทรงจำ
ขอขอบคุณกำนันสุรินทร์ คุณพรชัย และชาวบางเจ้าฉ่าทุกคนที่ต้อนรับพวกเราอย่างอบอุ่น จริงใจ และเป็นอันเอง ระยะเวลา 2 คืนที่ได้มาพักที่นี่ทำให้เราไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมบางเจ้าฉ่าถึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อลือชา ...ธรรมชาติที่ร่มรื่น วิถีชีวิตที่เรียบง่าย ความสามารถของผู้นำ และความเข้มแข็งของชุมชน... ส่งผลให้ “บางเจ้าฉ่า” เป็นชุมชนที่มีความพร้อมทางการแหล่งเที่ยวอย่างครบถ้วนบริบูรณ์" กล่าวคือ มีการรวมกลุ่มทำกิจกรรม มีคนสื่อความหมาย มีการบริการ มีของที่ระลึก มีแหล่งท่องเที่ยว และมีการพัฒนาที่ต่อเนื่อง .... ทั้งหมดนี้รอให้คุณ ๆ มาพิสูจน์ด้วยตัวคุณเอง เพราะสิบปากว่าก็ไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นหรือจะสู้มาเที่ยวเอง ...
ปล. พูดแล้วก็คิดถึง “คุณยายเภา” ไว้มีโอกาสจะแวะไปเยี่ยมเยียนค่ะ
