เพื่อน ก็คือ เพื่อน

 

 

คืนหนึ่งที่คุยโทรกับเพื่อน  คนเขียนรู้สึกแปลกๆ ไม่มีเสียงไอมี่อยู่ใกล้ๆ
พอถามเพื่อนไป   เพื่อนก็เล่าให้ฟังว่า ..ไอมี่ร้องไห้จนหลับไปแล้วค่ะ
คนเขียนตกใจ .. อ๊าววว  ไอมี่เป็นอะไรคะ?
เพื่อนว่า .. ตอนเย็น  พ่อพาไอมี่ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะค่ะ
แล้วทีนี้สวนสาธารณะก็จะมีเด็กมาเล่นเยอะแยะ
มีรถขายขนมเข้ามาจอดขายบ่อยๆ
พอมีรถขายไอศครีมเข้ามาจอดปุ๊บ   ไอมี่ก็วิ่ง ๆ ๆ ไปที่รถ
แล้วเด็กๆ อีกโขยงก็วิ่งตามไปเกาะข้างรถขายไอศครีม

ไอมี่ก็เดินมาที่พ่อเพื่อนแล้วบอกว่า .. " บาบา ((ไอมี่เรียกคุณตาว่า บาบา )) เลี้ยงเพื่อนหนูหน่อย "
เพื่อนของไอมี่ คือเด็กโขยงนั่นน่ะค่ะ
ที่แทบจะไม่ได้เล่นกันเลย
แค่เขาเดินไปเกาะที่รถขายไอศครีม
พ่อเพื่อนก็เหมือนถูกบังคับแฮะ 
" เอาสิ ใครจะเอาอะไรก็ตามสบายนะลูก "

ผ่านไปอีกแป๊บๆ  ก็มีรถขายขนมกรุบกรอบซองละ 5 บาท 10 บาทวิ่งเข้ามาจอด
และเหมือนเดิม  ไอมี่ก็ " บาบาค๊า เลี้ยงเพื่อนหนูหน่อย "
แหงล่ะ พ่อเพื่อนก็ต้องควักกระเป๋าโดยปริยายแล้วก็รีบพาไอมี่กลับบ้าน
ขืนอยู่ต่อ  กระเป๋าคงเบาโหวง ๆ อ่ะดิ เนอะ
ไอมี่กำลังสนุกก็เลยทำหน้างอแล้วร้องไห้ ๆ

เฮ้อ  คืนนั้นคนเขียนเลยอดคุยกับไอมี่ไปเลย  อิอิ 

 

โถ ๆ ๆ ไอมี่จ๋า .. หนูเป็นเด็กหญิงตัวน้อยวัย 4 ขวบ ที่มีเพื่อนมากมายเสียเหลือเกินเพียงแค่ได้เห็นหน้า  โลกของหนูช่างใสซื่อ

แต่ผู้ใหญ่ทั้งหลายสิ  ขนาดคบกันมาเป็นสิบ ๆ ปี  บางคนเขายังไม่เรียกเพื่อนเลย หนูเอ๊ย!!