รองผู้อำนวยการถามครูอ้อยตั้งหลายวันแล้วว่า...ยังไม่ได้เขียนรายงานการประชุมให้ท่านผู้อำนวยการอ่าน   ครูอ้อยแจ้งว่า...เพิ่งจะได้รับสมุดเขียนรายงาน  และเพิ่งจะมีเวลานี้ล่ะ  ที่ได้เขียนจริงจังและติดต่อกันเป็นเรื่องราว  เพราะในแต่ละวัน 
ตั้งแต่วันจันทร์ จะเขียนก็  สอนทั้งวัน  สอนเสริมด้วยตอนเย็น  แถม..ยังมีประชุมครูอีกตอนเย็น  งานเก่ายังไม่เสร็จ  งานใหม่..มาทับถมอีก รู้นะ...กำลังจะบอกครูอ้อยว่า...ทำเยอะ  ก็เป็นคนเก่งเยอะ  ใช่ไหมล่ะ 
พอวันอังคาร  ก็สอนทั้งวัน  และแจกเครื่องอุปกรณ์การพูด(ไมโครโฟน)  ให้เพื่อนครู   แถมยังไปพบพี่ครู  รวบรวมเอกสารของพี่ครูที่ครูอ้อยเป็นที่ปรึกษา...อันไหนสำคัญกว่ากัน  เฮ้อ..ก็ต้องวางไว้ก่อนสิคะ 
พอมาวันพุธ  ...สอนทั้งวันอีกล่ะค่ะ   เตรียมจะให้นักเรียนเขียนข้อมูลเพื่อเริ่มต้น เก็บรวบรวมข้อมูลทำวิจัยในชั้นเรียนแบบง่ายๆ สำคัญใช่ไหมละ  เดี๋ยวเวลาผ่านไป ก็จะเป็นวิจัยที่ไม่มีคุณค่า..งานนี้ก็พับไปอีกล่ะค่ะ...ไม่ได้แก้ตัว  แถม..ยังประชุมการเขียนวิสัยทัศน์ของโรงเรียนอีก...ฮ้าไฮ้..จะเขียนได้ไหมล่ะ
วันพฤหัส ฯ  ก็เป็นครูเวรประจำวัน  เวลาว่าง...จะมานั่งสบายได้อย่างไรกัน  ต้องเดินไปเดินมา  บนตึก คอยดูแลระวังตึก  และนักเรียนอย่างเคร่งครัด  เลยไม่ได้เขียนอีกล่ะค่ะ....วุ้ย  ..จะเขียนวันไหน  คนที่ไม่ได้เป็นเวรประจำวัน  พอกลับจากประชุม  ก็เขียนได้เลยสิ  ..สอนก็ไม่ได้สอน  งานอื่นก็มีคนช่วย..วุ้ย..
วันศุกร์..ว่างนิดนึงตอนเช้า  ครูฝรั่งก็มาขอคำแนะนำอีก  กว่าจะพูดกันเข้าใจ เวลาก็หมด  ต้องไปสอน   สอน สอน ทั้งวัน แล้วจะให้กลับมาเขียนที่บ้านเหรอ...เสียใจด้วย  ทุกคนยังเขียนที่โรงเรียนเล้ย  ครูอ้อยจะขนไปที่บ้านทำไม.....
วันเสาร์..ประชุมเชิงปฏิบัติการ...วิจัยในชั้นเรียน 
วันอาทิตย์.....นี่ไง..มาโรงเรียน..มาเขียน  ประมาณ 3 ชั่วโมงล่ะมั้งจึงจะเสร็จ