คน(ตัว)เล็กในโลกใบใหญ่

     ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เปิด  Blog  เป็นของตัวเองซะที  หลังจากที่ตั้งใจที่ตั้งใจมาปีกว่าแล้ว  จากการแนะนำของ  อาจารย์ภีม  ภคเมธาวี  จากการถ่ายทอดความรู้ของน้องแหม่ม  น้องแป้น  ในตอนที่เป็นนักเรียนในโครงการ "จัดการความรู้เพื่อพัฒนาองค์กรการเงินชุมชน"  จังหวัดนครศรีธรรมราช  ที่ร่วมขับเคลื่อนในนามของตัวแทนองค์กรชุมชนกับบทบาท "คุณอำนวย"  ซึ่งยอมรับว่าเป็นนักเรียนที่ไม่ดีเลย  ที่เปิด Blog  ไม่สำเร็จในตอนนั้น.......

      ก็ไม่ยากอย่างที่คิดค่ะ  หลังจากที่เราได้เริ่มต้น  และเชื่อว่าสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับงานที่คิดว่ายาก  ก็คือการเริ่มต้นของงานที่จะทำนี่แหละ 

      มาถึงตอนนี้  เปิด Blog  ได้แล้ว (ดีใจที่สุด ต้องขอบคุณอาจารย์อีกคน  คือน้องเล็ก)  ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนอะไรดี  ไม่รู้ว่าเพราะชั่วโมบินน้อยไปหน่อยหรือเปล่า ก็ขอเริ่มจากไม่รู้อะไรๆ นี่แหละมาเขียนก็แล้วกัน  สาระความรู้หรือความคิดเห็นอาจไม่เข้าท่า  แต่ถือว่าวันนี้เป็นการชิมลางก็แล้วกันนะคะ  ขอขอบคุณเป็นอย่างมากสำหรับกำลังใจ  ทุก ๆ คำ  ทุกประโยค  อ่านแล้วทำให้น้องใหม่อย่างดิฉันมีพลังที่จะร่วมสร้างงานเขียนบนหน้าต่างบานนี้มาก ๆ ค่ะ  ก็จะพยายามฝึกปรือและเขียนให้บ่อย ๆ เพื่อร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พัฒนาตัวเองและพร้อมที่จะรอรับการติชม ปรับปรุงในทุก ๆ กรณีค่ะ

     ขอเริ่มแลกเปลี่ยนงานเขียนวันแรกด้วย  ข่าวเด็ดตอนดึก นะคะ  เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย  เลยได้มีโอกาสดูรายการข่าว  "คม คน คิด"  ขณะที่นั่งทำงาน (เล่นเกมบ้างบางช่วง) สายตาก็ไปสะดุดกับการรายงานข่าว  เรื่อง พ.ร.บ. สภาองค์กรชุมชนท้องถิ่น  ซึ่งมีอาจาย์ไพบูลย์  วัฒนศิริธรรม  ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนถึง  การนำเสนอร่าง  พ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชนท้องถิ่น และท่านให้ความเห็นว่า  พ.ร.บ.องค์กรชุมชนท้องถิ่นฉบับนี้มีความสำคัญต่อคนระดับฐานล่างมาก  เนื่องจากเป็น พ.ร.บ. ที่เปิดโอกาสให้ชุมชนท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาตนเองตามความหลากหลายของวิถีชีวิต วัฒนธรรม ภูมิปัญญาที่มีอยู่ในชุมชนท้องถิ่น  กำหนดแผนการพัฒนาท้องถิ่น แผนพัฒนาจังหวัด  และแผนพัฒนาสังคม เศรษฐกิจในระดับประเทศรวมทั้งมีส่วนร่วมในการติดตามการทำงานของหน่วยงานภาครัฐในทุกระดับ

     ความคืบหน้าจะเป็นอย่างเป็นอย่างไรคงรู้ผลในเร็ว ๆ นี้  ไม่แน่ผลของการผลักดันเรื่องนี้อาจจะนำประเทศไทยสู่จุดเปลี่ยนของการพัฒนาประเทศก็ได้  เป็นความหวังเล็ก ๆ ว่า  ประชาธิปไตยที่ใครเล่าขานอาจเบ่งบานได้เต็มใบ  ก็ได้นะคะ  ถ้าไม่ถูกหนอนชอนไช  ให้เหลือครึ่งเสี้ยว (จากประชาธิปไตยครึ่งใบที่คนเล็กๆ อย่างเราลุ้นว่าซักวันหนึ่งจะต้องเบ่งบานให้เต็มใบ) ซะก่อน