ทุกๆ เช้าผมจะเริ่มกิจกรรมประจำวันคือนั่งจิบกาแฟถ้วยโปรดพร้อมกับอ่านหนังสือพิมพ์ที่รับประจำทุกวัน หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่นี่ถูกมากครับแค่ 1.50 รูปี ถ้าคิดเป็นเงินไทยก็ตกประมาณหนึ่งบาทเท่านั้นเอง ถ้าเปรียบเทียบกับหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่เมืองไทยเช่น บางกอกโพสท์ หรือ เดอะเนชั่น หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่บ้านเราแพงกว่าที่อินเดียมาก อาจเป็นเพราะที่อินเดียมีประชากรจำนวนมากที่สามารถอ่านภาษาอังกฤษได้จึงทำให้หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษถูกมากพอๆ กับหนังสือพิมพ์ภาษาท้องถิ่นมีสกู๊ปข่าวพิเศษที่ผมอ่านแล้วประทับใจจึงนำมาเล่าสู่กันฟัง
เป็นข่าวเกี่ยวกับหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งเธอมีชื่อว่าฟาติมา พ่อแม่ของเธอให้เธอแต่งงานกับชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อว่าซาล่าร์ซึ่งเป็นญาติห่างๆของเธอ ซึ่งตอนนั้นเธอมีอายุเพียง 15 ปีเท่านั้น แม้ว่าขณะนั้นเธอไม่อยากแต่งงานก็ตามแต่เมื่อเป็นความต้องการของผู้บังเกิดเกล้า เธอจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้และจำต้องฝืนใจแต่งงาน
แม้ว่าเธอจะแต่งงานไปแล้ว แต่ความฝันของเธอที่อยากจะเป็นนักวิศวกรผลิตซอฟแวร์ยังไม่เลือนจากไป เธอจึงตัดสินใจเล่าความฝันของเธอให้สามีฟัง
ใจเธอแทบสลาย เมื่อตอนแรกสามีของเธอไม่ยินยอมทำตามที่เธอขอร้อง แต่ในที่สุดฝันของเธอเริ่มทอแสง
เมื่อสามีเข้าใจถึงความปรารถนาอันแรงกล้าและรู้ว่าภรรยาของตนเป็นคนเรียนเก่งและสอบได้อันดับหนึ่งในสมัยที่เรียนประถมและมัธยมตลอดมา เขาจึงยินยอมทำตามที่เธอต้องการเพราะความรักและไม่อยากให้ฝันของภรรยาล่มสลายไปเพียงเพราะชีวิตแต่งงาน
แต่เส้นทางที่สร้างฝันของภรรยาสาวให้เป็นจริงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะลำพังจะเอาชีวิตตัวเองกับภรรยารอดไปวันๆ ก็แทบจะแย่อยู่แล้ว เพราะครอบครัวก็ไม่ได้ร่ำรวยมีเงินมีทองมากมายเหลือพอที่จะส่งภรรยาเข้าเรียนในวิทยาลัยได้
เมื่อได้รับปากรับภรรยาแล้วก็ต้องทำให้ได้ ชายหนุ่มคนนี้จึงตั้งใจทำงานหนักมากขึ้นโดยเข็นรถขายของจำพวกข้าวโพดคั่วและของขบเคี้ยวต่างๆไปทั่วทั้งเมืองโดยมีรายได้เพียงวันละ 150 รูปีเท่านั้นเอง (ร้อยสี่สิบกว่าบาท) เขาจำต้องอยู่อย่างประหยัดเพื่อเก็บเงินไว้เพื่อจ่ายค่าเทอมให้ภรรยาปีละ 60,000 รูปี ซึ่งเธอได้เข้าเรียนที่ College of Engineering แห่งหนึ่ง สาขา Electronics and Electrical engineering
ตลอดระยะเวลา 6 ปี ที่ชายหนุ่มคนนี้ได้ทุ่มทั้งแรงใจและแรงกายเพื่อสร้างฝันของภรรยาให้เป็นจริงในที่สุดก็ไม่สูญเปล่า เพราะภรรยาได้ถูกรับเลือกเข้าทำงานในบริษัทผลิตซอฟแวร์ยักษ์ใหญ่ในอินเดียที่ชื่อว่า Infosys และเธอเป็นคนแรกของวิทยาลัยที่ได้ถูกรับเลือกเข้าทำงานในบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งนี้
ในขณะที่เรียนเพื่อนๆของเธอไม่รู้ประวัติเรื่องราวชีวิตครอบครัวของเธอเลย พวกเขารู้แต่เพียงว่าเธอเป็นคนเรียนเก่งและสอบได้คะแนนนำที่หนึ่งในห้องตลอดมา เมื่อเพื่อนๆ ทราบประวัติของเธอแล้ว ทุกคนต่างก็ร่วมแสดงความยินดีและจะยึดถือเธอเป็นแรงบันดาลใจสู้ต่อไปเพื่อวันแห่งชัยข้างหน้า
ในเมื่อ Love makes dream come true ความรักสร้างฝันให้เป็นจริง
แล้วท่านผู้อ่านสร้างฝันคนใกล้ชิดให้เป็นจริงหรือยังครับ???
ชุมชนคนเขียนบล็อก มรภ.กำแพงเพชร