ถ้าอาจารย์ไม่อยากดื่ม ห้ามทิ้งนะคะ หนูขอคืนค่ะ เพราะอย่างน้อยหนูก็จะได้รู้ว่าอาจารย์ไม่อยากดูแลตัวเองจริง และไม่รักคนอื่น ๆ ด้วย (ข่มขู่ อย่างเห็นได้ชัด)

         พักนี้อาจารย์ดูเหนื่อย ๆ และต้องเดินทางบ่อย ๆ (แต่ก็เหนื่อยมานานแล้วแหละค่ะ) หนูมีอาหารเสริมมาฝากค่ะ (ของหนูเองค่ะ) เป็นโปรตีนของ Nutrilite หนูแบ่งใส่ถุงมาให้ 4 ถุงนะคะ เวลาจะรับประทานให้เติมน้ำเย็น 1 แก้ว แล้วเขย่า (ปิดปากถุงก่อนนะคะ เดี่ยวหกหมดค่ะ) เขย่าให้ผงแป้งละลาย แล้วเทใส่แก้วเดิม ดื่มก่อนนอน และตอนเช้า จะก่อนหรือหลังอาหารก็ได้นะคะ แต่ถ้าหลังอาหาร อาจารย์ต้องลืมแน่ ๆ ฉะนั้น ก่อนนอนและก่อนออกไปทำงานนะคะ (เมื่ออาจารย์ใส่น้ำลงไปแล้ว ผงแป้งจะกลายเป็นน้ำสีชมพู เพราะหนูเติมผงเชอรี่ลงไปด้วยคะ จะได้ดื่มง่ายขึ้นค่ะ)

         ถ้าอาจารย์ไม่อยากดื่ม ห้ามทิ้งนะคะ หนูขอคืนค่ะ เพราะอย่างน้อยหนูก็จะได้รู้ว่าอาจารย์ไม่อยากดูแลตัวเองจริง และไม่รักคนอื่น ๆ ด้วย (ข่มขู่ อย่างเห็นได้ชัด)

         ถึงเวลาที่อาจารย์จะต้องดูแลตัวเองแล้วนะคะ (จริง ๆ นะคะ) ภาระอีกตั้งมากมายที่รอให้อาจารย์ไปทำ ถ้าอาจารย์ไม่ดูแลตัวเอง แล้วคนอื่น ๆ ที่รอให้อาจารย์ไปดูแลเค้าคงไม่อยากเห็น คนที่แย่ ๆ ไปดูแลเค้ามั้งคะ (แย่ ๆ เฉพาะเรื่องนี้เรื่องเดี่ยวแหละค่ะ) อย่างน้อยอาจารย์ก็น่าจะได้เห็นลูก ๆ ของ จนท. IRDA ทุกคนก่อนนะคะ (ขอย้ำ! ทุกคน ยังไม่นับที่รับเข้ามาใหม่นะคะ) เพราะเด็กเหล่านั้นอยากเห็นคุณลุงวิบูลย์ที่เก่งที่สุดค่ะตัวเป็น ๆ ไม่ใช่จากคำบอกเล่าค่ะ (เอ.....จะเข้าข่ายแช่งไหมเนี๊ยะ)

         ที่หนูเลือกวิธีเขียนจดหมาย ก็เพราะหนูพูดไม่ทันอาจารย์ และหนูไม่อยากฟังข้ออ้างทางสังคมของอาจารย์ อิอิ!

ด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ
มีนา+ต้น
30 พฤษภาคม 2550