อนุทิน #61096

ลูกรัก...น้ำไม่มีใครตักหยดเดียวแล้วเต็มตุ่ม ทุกสิ่งต้องใช้การสะสมตัวมันเอง การฝึกปรืออบรมจิตวิญญาณจึงต้องใช้เวลา

ลูกรัก...การกระตุ้น หรือปลุกให้เจ้าตื่น จงถือเสมอว่า มันเป็นการกระทำของผู้ที่มีเมตตาที่สู้อุตส่าห์ เสียสละเวลา และความสุขของตน มาปลุกผู้อื่นให้ตื่นด้วย

ลูกรัก...อย่ามัวหาเวลาในการฝึกจิต แต่จงฝึกให้ได้ทุกเวลา ทุกอิริยาบถ

ลูกรัก...เมื่อใดที่เจ้าหยุด ความนิ่งก็เกิด ความสงบก็จักปรากฏ ความตรึกตรองเจ้าก็จักได้เป็นเจ้าของเมื่อตรองจิตผ่องก็จักมี

ลูกรัก...การที่พ่อปลุกเจ้าให้ตื่นขึ้นมาสวดมนต์ตอนเช้ามืด ในเวลาที่อากาศหนาวเหน็บด้วยจิตใจที่จดจ่อ ก็เพื่อต้องการให้เจ้า มีการจัดระเบียบของจิตตน ให้ตื่นขึ้นมาแล้วจะได้ทำหน้าที่ของสังคมชาวอริยะได้ดีตลอดทั้งวัน อย่างมีประสิทธิภาพนั่นเอง

ลูกรัก...ระหว่างศีล สมาธิ ปัญญา ถ้าเจ้าจะรักษา เจ้าจะรักษาอะไร ถ้าจะถามพ่อ พ่อก็จะตอบเจ้าว่าพ่อจะรักษาสติ

  บทโศลก หลวงปู่พุทธะอิสระ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)