ความในใจของผมผู้เป็นพสกนิกรคนหนึ่ง เวลาไปรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๑๐ ผมจะเปล่งเสียง “ทรงพระเจริญ” อย่างดัง ไม่แพ้ชาวบ้านในชุมชน เวลาไปชมกีฬาฟุตบอลในสนามหรืออยู่ในโรงภาพยนตร์ผมจะยืนตรงถวายความจงรักภักดี ด้วยหัวใจศรัทธาและเชื่อมั่นในสถาบันสูงสุดอย่างเต็มเปี่ยม เวลานอนดูข่าวพระราชสำนักในทีวี มีข่าวในหลวงและพระบรมวงษานุวงศ์ทุกพระองค์ผมจะไปหันเท้าไปทางหน้าทีวี แต่จะนั่งชมอย่างเรียบร้อยสงบเสงี่ยม ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ผมและครอบครัวจะปฏิบัติต่อพระองค์ท่านเช่นนี้มาตลอดชีวิต แต่ภาพที่ปรากฎในสื่อมวลชน ผมรู้สึกอายแทนอย่างบอกไม่ถูก ผู้นำรัฐบาล..มิได้ทำผิด แต่..ไม่รู้สิ มันบอกไม่ถูก..รู้แต่ว่า..ถ้าจะให้สง่างามและเป็นแบบอย่างที่บังควรและถูกต้อง ต้องถวายคำนับ (ผู้หญิงถอนสายบัว) ระดับผู้นำประเทศชาติน่าจะรู้ขนบธรรมเนียมที่เหมาะสมมากกว่านี้ เก่งไม่พอต้องรู้จักกาลเทศะด้วย รู้เวลา รู้สถานที่ ตลอดจนรู้และเข้าใจในความเป็นพระองค์ท่านด้วย