อนุทิน #118845

สายลมเหนือโบกสะบัดใบไม้พลิ้ว
ลอยละลิ่วหลุดร่วงห่วงสังขาร์
เหลืองแห้งกรอบผ่านผันวันเวลา
สักกี่คราเหลือกี่หนให้ทนทุกข์

ธรรมทิพย์
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๕


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

อ่านบทกวีนี้แล้วสะท้อนสภาวะความเป็นจริงของสังขารของตนเองค่ะ..

 ปราสาทวัดภู ... ลาวตอนใต้ ;)...

Ico48  ขอบพระคุณพี่ใหญ่ที่แวะมาทักทายค่ะ  สรรพสิ่งล้วนอนิจจัง ทุกขัง  อนัตตา  ไม่มีใครหนีพ้นนะคะ

  • บรรยากาศเมืองมรดกโลก   ปราสาทวัดภู ... ลาวตอนใต้ ;)...ใช่ค่ะ  Ico48
  •  อาจารย์คงเคยไปเยี่ยมชมและประทับใจไม่แพ้กันนะคะ
  • ขอบพระคุณที่แวะมาทักทายค่ะ