สวัสดีค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งกับคุณเอกที่ว่า...ใครว่าการเดินทางระยะทางไกลๆ น่าเบื่อ ผมกลับมองว่า ระหว่างเส้นทางเดิน สำคัญพอๆกับปลายทาง ที่เราต้องการเดินทางไปถึง... เหมือนเส้นทางเดินของชีวิต... หากเรามัวตั้งหน้าตั้งตาเดินทางเพื่อให้ไปถึงจุดหมายเร็วที่สุด คร่ำเคร่ง เอาจริงเอาจัง จนลืมสุนทรียะของชีวิตระหว่างเส้นทาง ถือว่า น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง...พี่เป็นคนชอบขับรถทางไกล ได้ชมโน่นชมนี่ ได้ผ่อนคลาย หายเครียด และหากเป็นเส้นทางชีวิต พี่ก็จะอ่านประสบการณ์ทุกๆประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับพี่ ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น เกิดขึ้นเพราะอะไร เราจะแก้ไขอะไร เราจะปรับปรุงอะไร ...ว่าไปเรื่อยประสาคนมีอายุมากขึ้นเรื่อยๆ

ฝากความชื่นชมมายังชาวจิตอาสาทุกคนค่ะ

ศิริวรรณ