ชีวิตที่แท้นั้นแตกต่าง

อยู่บนรอย เท้ากว้างบนทางฝัน

เดินขนาน จะพานพบ อย่างไรกัน

เมื่อต่างคน ต่างฝัน ด้นดั้นเดิน

ความรักโรยริน เกือบสิ้นรัก

ควรหยุดพัก เดี่ยวร้าง ยอมห่างเหิน

เยียวยาใจ ก่อนกล้าแกร่ง ล้าเหลือเกิน

แล้วจะลุก เร่งเดินไปหากัน

จะบอกรัก เพื่อให้รู้อยู่ว่ารัก

แน่นอนนัก รักแท้ ไม่แปรผัน

รักเราสอง เป็นของกันและกัน

หวังว่าฝัน เธอฉัน นั้นยืนยง

ขอบคุณครับ คุณนารี สุวรรณ