ข้าน้อยขอคารวะกวียิ่งใหญ่นามหลีไป๋..

..ท่านหลี่ไป๋ร่ำสุราเพียงเดียวดายใต้เงาจันทร์..

แม้ตัวข้ามิเคยร่ำสุราอย่างเดียวดายใต้เงาจันทร์ แต่ก็เคยจิบชาชมจันทร์กลางป่าเขาที่ไร้ซึ่งแสงไฟ ด้วยได้รับอิทธิพลจากกวีเยี่ยงท่านหลี่ไป๋

...................................

"รอยยิ้มซ่อนดาบ" อืม..ซ่อนดาบไว้น่ะดีแล้ว เพราะว่าถ้า "ชักดาบ" เมื่อไร ก็แปลว่า ไม่จ่าย ..

อ้าว..พาไปคนละเรื่องเลย.. แหะ ๆ :P

เอาใหม่..

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ "ยิ้มสู้" ได้เสมอ..

เพราะว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น ซ่อนดาบแห่งปัญญาอันคมกริบไว้พร้อมรับมือกับทุกปัญหา..

อะแฮ่ม..จบสวยไหม.. ..^__^..