ความเห็น


ขอบคุณครับ อจ หมอสกล ใช่เลยครับ .... Fear เข้าสู่ U คว่ำ

เรียน คุณครู วรางค์ภรณ์ : คนที่น่ากลัวที่สุดในการแก้ปัญหา คือ คนที่สร้างปัญหา เช่น คนในวงการศึกษา เมื่อไม่เข้าใจการศึกษา แต่ มีบทบาท ในการแก้เรื่องการศึกษา ก็เลยยิ่งแก้ ยิ่งยุ่ง เป็น complexity ที่ พันกันแน่นขึ้นเรื่อยๆ

อุปมา กลุ่มคนตาบอด เดินตามหา ของสีดำ ในห้องมืด โดยไม่รู้ว่า ของสีดำนั้น ไม่ได้อยู่ในห้อง

ความที่ ผู้ยิ่งใหญ่ ทางการศึกษา ผู้ทรงอิทธิพลทางการศึกษา (สื่อมวลชน ครู อาจารย์ ข้าราชการ นักการศึกษา ผู้บริหารการศึกษา ผู้ปกครอง ผู้ใช้บัณฑิต ฯลฯ) ยังไม่ได้ "สิกขา" ....

พวกเขา อยู่ภายใต้ความกลัว อย่างที่ อจ หมอ สกล ท่านว่าไว้นั่นแหละ ... กลัวจะไม่มีหน้ามีตา กลัวจะไม่มีใครยอมรับ (จึงแย่งกันสร้างผลงาน) กลัวลูกหลานไม่มีเงิน กลัวความลำบาก (จึงกอบโกย) กลัวตายอย่างทรมาน ฯลฯ

...พวกเขา "ตีความ" คำว่า "สุข" ผิเพลาด ไปติดกับสุขแบบโลกียะ .... สุขภายนอก แบบไม่ยั่งยืน กิเลส ตัณหา มันอยู่เบื้องหลัง มันป่วนให้จิตหยุดวิวัฒน์

... เมื่อจิตไม่ว่าง ปัญญามันก็ทราม สังคมตอนนี้ เป็นแบบ I-in-me และ I-in-it ก็มีแต่ ความขัดแย้ง ไม่มี Emphaty ต่อกัน ....

สงคราม ความรุนแรง ฯลฯ ก็ตามมา ยิ่งพิพากษากัน ---> ความเมตตา หายไป หายไป หายไป ..

.. หวังว่า เรื่องความรุนแรงที่เกิดขึ้น น่าจะ เตือน สะกิดใจ ว่า "คนในวงการศึกษา" ได้ ทำอะไรลงไป และ ไม่ได้ทำอะไรลงไปบ้าง ... จะสำนึกกันได้ไหมเนี่ย

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี