สวัสดีคะ อาจารย์Wasawat

ไม่ได้เข้ามาเสียนาน...แต่ยังเป็นแฟนประจำบันทึกอาจารย์เสมอนะคะ

วันนี้นั่งทอดอารมณ์ที่ร้านกาแฟ(แต่ไม่ดื่มกาแฟ..) เลยได้โอกาสทำหน้าที่แฟนประจำบันทึกความคิดดี...ความคิดชั่วกันสักหน่อย หลังจากห่างหายด้วยภาระกิจที่ต้องเดินทางเสียหลายสัปดาห์

เสียดายที่ไม่ได้เอาหูฟังมาเสียบด้วย เลยยังไม่ได้มีโอกาสเปิดดูคลิปวีดีโอ เพราะเกรงใจคนรอบข้างกลัวว่าเค้าอาจไม่ได้อยากฟังคลิปที่เราเปิดด้วยก็ได้  ก็เลยได้แต่อ่านเรื่องราวที่อาจารย์เขียนไว้

ซาบซึ้งในความเสียสละที่สัมผัสผ่านตัวหนังสือในบันทึกของอาจารย์มากคะ มากจนต้องปาดน้ำตากลัวโต๊ะข้างๆ ที่กำลังจู๋จี๋กันจะตกใจนึกว่าคนอกหักเห็นภาพบาดตา...

รู้สึกดีกับเรื่องราวนี้มากเลยคะ ทันทีที่ถึงห้องจะรีบเปิดชมคลิป แต่ตอนนี้อดใจไม่ไหวต้องรีบเข้ามาทักทาย และสวัสดีวันอากาศเย็นๆ นะคะ

คิดถึงพ่อจัง...

---^.^---