เรื่องนี้เจอมากับตัวเลยค่ะ ต้องเสียลูกคนแรกไปตอนตั้งครรภ์ได้ 39 สัปดาห์แล้ว โดยที่ไม่ได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้าซักนิด เสียใจมากค่ะ ตอนนั้นก็รูสึกว่าลูกดิ้นน้อยลง (ซึ่งก็ไม่มีความรู้เรื่องการนับลูกดิ้นมากนัก)แต่ก็ไปอ่านหนังสือเจอว่าถ้าอายุครรภ์มากขึ้นเด็กจะดิ้นน้อยลงเป็นเรื่องปกติ จึงไม่ได้เอะใจอะไร แล้วก็คิดว่าอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันนัดกับคุณหมอแล้วด้วย แล้วอีกอย่างคือที่บ้านก็มักจะแซวว่าชอบกังวล คิดมากไปหรือปล่าว ก็เลยยิ่งชะล่าใจ รอจนถึงวันนัดหมอ พอหมอตรวจก็พบว่าหัวใจลูกรักของแม่หยุดเต้นแล้ว จึงได้ให้หมอรีบผ่าเอาเด็กออก เผื่อยังพอยื้อชีวิตลูกไว้ได้ พอผ่าเสร็จจึงได้พบว่าเด็กเสียเนื่องจากสายสะดือพันเป็นปมค่ะ รู้สึกเหมือนฝันร้ายมากๆค่ะ เศร้าสุดๆ เลย ตอนนี้ก็ยังนึกถึงเรื่องนี้ตลอดเลย