1.หลังจากเขียนบันทึกนี้ เวลาผ่านไป นายบอนก็วิตกเหมือนกันนะครับ เพราะวันนี้ ไม่เหมือนวันวาน คนที่เปิดกว้าง แต่ในบางเรื่อง ก็อาจจะไม่พอใจอย่างรุนแรงได้

2.เป็นความรู้สึกที่ว่า การสวมรองเท้าข้างเดียวกัน  คิด เขียนแบบตรงไปตรงมา เห็นคนอื่นเกิดความรู้สึก สีหน้าที่ไม่ค่อยจะดีกับสิ่งที่เราสื่อออกไป ก็หวั่นเหมือนกันว่า อาจจะสร้างความไม่พอใจให้เกิดขึ้นได้

3.เพราะหลายคน มักจะใช้อารมณ์ เหนือเหตุผล ส่วนการเขียนบันทึกนี้ นายบอนคาดหวังว่า นายรักษ์สุขยังคงใช้เหตุผลเหนืออารมณ์เช่นที่ผ่านมา ซึ่งสมมติฐานนี้ ยังคงเป็นจริงอยู่ครับ  

4. วันวาน เวลามีมาก วันนี้ เวลามีจำกัด การได้อ่านบันทึก แต่ไม่เห็นร่องรอยทันที แต่ก่อนอาจจะรู้สึกไม่ดีบ้าง แต่เมื่อเหลียวมองตัวเองแล้ว บางเวลาก็ไม่ค่อยจะว่างเช่นกัน ขนาดการติดตามบันทึก ยังต้องย้อนกลับไปอ่านบันทึกตอนเก่าๆของนายรักษ์สุขและท่านอื่นๆอยู่เรื่อยๆครับ  เช่นเดียวกับความเห็น จะช้าหรือเร็วก็ได้ทั้งนั้น

5. เรื่องดาบทิ่มแทงตัวเองที่นายรักษ์สุขหยิบยกมาบอกเล่า นายบอนก็พบเช่นกันครับ เหมือนข้อสรุปที่ว่า ยังไม่เปิดกว้างนี่เอง

6. เรื่องของการตัดประโยคมาตอบนั้น มองในมุมนั้นก็ได้ครับ แต่รูปแบขบของนายบอนคือ อ่านบันทึกนั้นหมดแล้ว หยิบยก เหมือนกับการอ้างอิงในบทความวิชาการนั่นเองครับ จะให้ยกมาทั้งหมด คงไม่เหมาะสม เหมือนนายบอนเป็นเจ้าของความคิดนั้น จึงออกแบบบันทึก ในตอนต้นว่า หยิบมาจากบันทึกนั้น พร้อมทำลิงค์ไปยังต้นฉบับ เพื่อให้ผู้มาอ่านในภายหลังได้เข้าไปดูบันทึกจากต้นฉบับ และจะมีโอกาสได้พบกับบันทึกเรื่องอื่นๆที่น่าอ่านอีกด้วย ถ้ายกมาทั้งหมด โดยไม่ตัดทอนเลย คนอ่านสามารถที่จะอ่านที่บันทึกของนายบอนที่เดียว โดยไม่ต้องไปที่อื่น ก็จะได้รายละเอียดทั้งหมดเลยครับ

แต่เรื่องการตัดมาบางส่วน สามารถมองในด้านดี และด้านลบได้เช่นกันครับ
คงต้องอธิบายรายละเอียดในบันทึกต่อๆไปให้ผู้อ่านเข้าใจอีกครั้งในทำนองที่ว่า
สรุปจากการอ่านบันทึกต้นฉบับทั้งหมด
แล้วหยิบประเด็นที่น่าสนใจมาวิเคราะห์
กรุณาคลิกไปอ่านบันทึกต้นฉบับเพื่อเติมเต็มเนื้อหาที่สมบูรณ์

ส่วนเรื่องการวิเคราะห์นั้น แล้วแต่ประเด็นในบันทึกที่น่าสนใจครับ ซึ่งส่วนใหญ่ มาจากเสียงเรียกร้องของเพื่อนๆ ที่ติดตามอ่านบันทึกของนายรักษ์สุขแล้ว อยากให้หยิบยกมาคุยกันต่อในแบบที่ได้แสดงความคิดเห็นเข้าไปมากๆ

ความจริงมีหลายบันทึกของนายรักษ์สุขครับ ที่เพื่อนๆนายบอนอยากให้หยิบยกมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ มาวิเคราะห์วิจารณ์ แต่ก็สามารถทำได้เท่าที่มีเวลาพบปะกันครับ

7. เห็นด้วยครับ ความขัดแย้ง ความแตกต่าง ทำให้เกิดการเรียนรู้ และความเข้มแข็งครับ