- ลืมบอกไปว่าจากเมืองเว้ เราเดินทางผ่านเมืองดานังมาสู่ เมืองฮอยอัน...(Hoi An Town) เรามาถึงหมู่บ้านหินอ่อนด้านบนตอนเย็นแล้ว จากนั้นก็ไปรับประทานอาหารเย็นกันที่ภัตตราคารที่สวยงามน่าประทับใจ
- มาถึงทุกคนก็ไปนั่งที่โต๊ะอาหารแต่ผู้เขียนและคู่หู(อ.จงกล) เราเน้นเก็บบรรยากาศของร้านดีกว่า
- จากนั้นก็เข้าประจำที่ รออาหารมาเสิร์ฟ
- วันนี้อาหารดูน่าทานกว่าเมื่อวาน การจัดโต๊ะก็ดูดี ร้านเมื่อวานดูไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่ เหยือกน้ำยังเป็นคราบเลย...
- เห็นอาหารแล้วมือไม้สั่น...ภาพเลยเบลอไปหน่อย วันนี้อร่อยแล้วค่ะ แต่ไม่เจออาหารเวียดนามแบบบ้านเราเลย...
- ทราบมาว่าบรรดา...เฝอ แหนมเนือง อาหารเหล่านี้ที่เวียดนามเขาจะเป็นรถเข็น ไม่ก็นั่งขายกันริมฟุตบาท พวกอาหารในภัตตราคารไม่เจอตะกร้าผักสดแบบบ้านเราเลยค่ะ
- ชามนี้ก็คล้ายๆบะหมี่บ้านเรา แต่รสจืดๆเลยใส่พริกขี้หนูซอยที่เขาเตรียมมาให้(ประมาณว่ารู้ใจนักท่องเที่ยวชาวไทยดี)
- ค่ำนี้ที่ฮอยอัน เราพักกันที่โรงแรม HOAI THANH โรงแรมดูโบราณๆสมกับชื่อเมืองโบราณ กลิ่นโรงแรมค่อนข้างอับ แต่ก็พออยู่ได้ ระดับ 3 ดาว
- วันนี้ได้ทิปเด็กยกกระเป๋าอันหนักอึ้งของสองสาวไป 4,000 ดอง เจออ.จงกลบ่นใหญ่เลยว่าให้มาก แต่พอกลับมานั่งคิด พี่ๆ หนูให้ไปเนี่ยเทียบเป็นเงินไทยก็ ประมาณ 8 บาทนะพี่ อิอิ...
- บันทึกต่อไปในวันว่างจะเล่าถึงหมู่บ้านฮอยอันที่ถ่ายทำละคร ฮอยอันฉันรักเธอ ของช่อง 3 และสุสานไคดินที่สุดแสนจะทุลักทุเลค่ะ แต่...ก็เป็นสถานที่ที่ประทับใจที่สุด