ตอนนี้หนึ่งได้ขึ้นไปฝึกหลักการและเทคนิคการพยาบาลพื้นฐานที่โรงพยาบาลนพรัตน์ราชธานี แล้วนะคะ มีความรู้สึกว่า การที่เราจะเป็นพยาบาลที่ดีได้นั้นจะต้องอาศัยหลักการหลายอย่างเป็นอย่างมาก เพราะเราจะต้องเรียนรู้ประสบการณ์ และเทคนิคการเข้าใจมนุษย์ในหลายๆรูปแบบ ซึ่งในการฝึกภาคปฏิบัติในวิชาหลักการและเทคนิคการพยาบาล(BCPN)นี้มีความแตกต่างจากการฝึกในวิชาครอบครัวและชุมชน1 เป็นอย่างมาก เพราะบนward นั้นมีแต่ผู้ป่วยที่ทั้งสามารถช่วยเหลือตนเองได้และไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้เลยเราซึ่งเป็นนิสิตพยาบาลจำเป็นต้องเข้าไปเรียนรู้และทำความเข้าใจในธรรมชาติของการเป็นมนุษย์ อีกทั้งต้องมีความรู้และศึกษาโรคที่ผู้ป่วยเป็นมาอย่างดี เพื่อที่จะไปให้คำแนะนำและให้การพยาบาลผู้ป่วยให้หายหรือช่วยเหลือไมให้โรคนั้นเป็นมากกว่าเดิม....
........มีอยู่caseหนึ่งคุณยายท่านเป็นแผลกดทับที่ก้นกบ ขนาดแผลเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 5 เซนติเมตร ลึกจนเกือบเห็นกระดูก แล้วคุณยายท่านมีลักษณะช่างพูดช่างคุย ท่านจะแอบดูเวลาข้าพเจ้าทำแผลให้คุณยายอีกท่านที่อยู่เตียงข้างแล้วข้าพเจ้าก็จะพยายามปิดม่านไม่ให้ท่านเห็นแผลของคุณยายท่านนั้น แล้วจะบอกว่ายายอย่าแอบมองสิคะคุณยายท่านนี้จะอายนะคะ แกก็จะบอกว่าไม่อายหรอก(อันที่จริงไม่ใช่แค่เรื่องอายหรอกนะคะ แต่กลัวว่าคุณยายจะนึกถึงแผลของตนเองแล้วจะไม่มีกำลังใจในการรักษาพยาบาลต่อ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าพเจ้าก็คงรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก ที่ทำให้ผู้ป่วยมีสภาพจิตใจที่ไม่ดีต่อการรักษาพยาบาลอีก)
….จากการเรียนวิชาการสื่อสารทางการพยาบาลทำให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ว่า.....
การสื่อสารเป็นสิ่งที่สำคัญในชีวิตประจำวันอีกทั้งยังสำคัญเป็นอย่างยิ่งในวิชาชีพพยาบาล ที่ทำให้ผู้ที่รับสารหรือส่งสารมีความรู้สึกมีคุณค่าหรือไม่มีคุณค่าในตนเองได้ทั้งนั้น
ซึ่ง อาจารย์ ดร. ขวัญตา บุญวาศ ได้ให้คำจำกัดความไว้ว่า ”การสื่อสารเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิตประจำวันของมนุษย์ และสามารถสร้างมูลค่าเพิ่ม ทำให้มนุษย์มีศักดิ์ศรีและมีคุณค่า”ดังนั้นการสื่อสารที่ดีจะต้องอาศัยทักษะในการสร้างสัมพันธภาพที่ดีต่อผู้รับสาร โดยทักษะทางการสื่อสารทางการพยาบาลที่ดีนั้นมีอยู่ด้วยกัน 5 ประการ ดังนี้
1. การเคารพในความเป็นบุคคลของผู้อื่น (Respect)
2. การยอมรับผู้อื่น (Acceptance)
3. การเห็นใจ เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น (Empathy)
4. ความเชื่อถือไว้วางใจผู้อื่น (Trust)
5. การดูแลเอาใจใส่ของผู้อื่น (Caring)
เพื่อนๆสามารถนำทักษะเหล่านี้ไปใช้ได้ในชีวิตประจำวัน โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องมีอาชีพอะไร และถ้าหากเราสามารถนำไปใช้ได้ดีจริงๆข้าพเจ้าเชื่อว่าท่านผู้อ่านจะมีคนรักและเคารพท่านมากขึ้น...
**มณฑิรา แบ่งลาภ**