ผมเอง.. บางครั้งก็รู้สึกผูกพันธ์กับงานในลักษณะนี้เช่นกัน แต่ด้วยความรับผิดชอบในหน้าที่การงานและวิถีชีวิต ทำให้ไม่มีโอกาสมากเท่าที่ควร

จำได้ปีละ 1-2 ครั้ง ด้วยการขับรถเที่ยวแล้วบริจาคสิ่งของให้กับเด็กในเขตห่างไกล ทำมาหลายปีแล้ว

ยังไงเสีย.. ขอเป็นกำลังใจทุกเมื่อครับ

ปล.เห็นพี่หงาแล้วคิดถึง แกเป็นลูกค้าไปที่ร้านผมประจำ