ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เป็นเรื่องธรรมดา และเป็นเรื่องธรรมชาติ การก้าวไปข้างหน้าเพื่อค้นหาความหมายบางอย่าง เราคงต้องเจอบทเรียนที่หลากหลายเรียงรายมาทดสอบครับ...ดูเหมือนบทเรียนจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ให้เราได้เรียนรู้และสอบผ่านเลื่อนขั้น

ปิดๆ เปิดๆ...

ผมมองประเด็นนี้ว่า ...เราหวั่นไหวกับสิ่งเร้าข้างนอกเพราะเรายังไม่เข้มแข็งพอครับ การที่เปิดเพราะอยากให้ทุกคนรู้จักตัวจนที่แท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในทางวิชาการที่สามารถอ้างอิงได้ หากจะมีใครสักคนโต้แย้ง เป็นบรรยากาศที่ดี หากอยู่ภายใต้กรอบแห่งเหตุผล และกัลยาณมิตร ไม่ใช่อารมณ์ มิจฉาทิฐิ แต่ยากมากครับ คนหลากหลาย ระดับของคนที่เข้ามาก็หลากกลุ่ม มากความคิด เราก็คอยดูไปแก้ไขไป เรียนรู้ไป ก็ไม่ได้เครียดมากเพียงแต่บางครั้งรู้สึกเหนื่อยๆไปบ้าง...ก็เรื่องธรรมดาอีกละครับ

จะเปิดร้อย หรือเปิดเท่าไหร่ ต้องดูว่า "พร้อมหรือไม่" นะครับ หากพร้อมก็เตรียมตัวรับมือ ไม่พร้อมก็ยังไม่ต้อง...

บางบทสนทนาที่ไม่ก่อให้เกิดปัญญา หรือลดทอนพลังที่มีอยู่ก็แขวนลอยเอาไว้ พิจารณาให้ถ่องแท้ พร้อมกับสอนตัวเอง ให้เวลาเขาได้เรียนรู้อย่างเมตตา...

ขอบคุณครับกัลยาณมิตรที่ดี ขอให้มีความสุข และมีพลังในการทำงานต่อไป..

:)