ความคิดของคนเรานี่นะ "คิดดีก็ยุ่ง คิดไม่ดีก็ยิ่งยุ่ง"

การหมกมุ่นในความคิด ชีวิตก็ย่อมต้องเจอทุกข์

การกระทำนั้นไม่ยุ่งนะ

มีอะไรก็ทำไป เจออะไรก็ทำไป

ทำทาน รักษาศีล เจริญสติ สมาธิ ภาวนา มีหน้าที่ทำก็ทำไป เหมือนกับที่ร่างกายของเราที่มีหน้าที่หายใจก็หายใจไป

มีหน้าที่หายใจเข้าสบาย ก็หายใจเข้าให้สบาย

มีหน้าที่หายใจออกสบาย ก็ให้ใจออกให้สบาย

ถ้าหากไปคิดว่าเราให้ใจสบายหรือยัง หายใจอย่างนี้เป็นอย่างไร อะไรที่เรียกว่าสบาย คำจำกัดความของคำว่าสบายเป็นอย่างไร อย่างนี้ก็ปวดหัว ปวดหัว...

มีชีวิตก็หายใจอยู่ให้มีชีวิต เพราะชีวิตนั้นคือ "ลมหายใจ"

มีหน้าที่ก็ทำหน้าที่ของตน ณ ปัจจุบันให้ดีที่สุด อดีตมิต้องคิด เพราะอดีตคือสิ่งที่ล่วงไปแล้ว และอนาคตก็เป็นสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

มีอะไรก็ทำไป เราก็ทำไปอย่างนี้แหละ ทำให้ดีที่สุด

การทำดีที่สุดคือ การทำโดยความไม่ประมาท

การที่มีชีวิตอยู่กับความคิดคือการใช้ชีวิตที่ประมาท

อย่าประมาทกับความคิดเลย

ขอให้ตั้งใจกระทำหน้าที่ให้ดีที่สุดแล้วชีวิตก็จะ "สบาย..."