สวัสดีครับอาจารย์ แวะเข้ามาชมศิลปะในเชิงสร้างสรรค์ ครับ สมัยนี้ศิลปะก็ยังถูกใช้ไปในเชิงอนาจารและการค้า เราคงต้องเลือกเสพ เลือกผลิต ศิลปะในเชิงสร้างสรรค์กันไว้มากๆ นะครับ

อัศนี พลจัทร เคยเขียนโคลง ทิ้งศีล อวดศิลป์ เพื่อน (ทรัพย์)สิน ตีพิมพ์ใน หนังสือพิมพ์สยามนิกร เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 หน้า 4  ที่ว่า

มี ศิลป์ ศีล เสื่อมสิ้น             ธรรมสูญ
ขอแต่ทรัพย์สินพูน-              เพียบพร้อม
หวังสินอวดศิลป์มูล              มักโอ่  โอยพ่อ
ศีลสุดธรรมเที่ยวอ้อม            แอบแล้วเลยหนี

นอกจากนี้แล้ว อัศนี พลจันทร (นายผี) ยังได้แสดงทรรศนะเกี่ยวกับ ความดี และ ความงาม ปรากฎอยู่ในหนังสือในหนังสือ  รวมบทความ หน้า 166-167 ที่ว่า

สำหรับเราได้รู้จักความดีความงามกันอยู่ทั่วไปแล้ว เราไม่แยกความดีออกจากความงาม เราพูดดีงามปนกันไป นี้เป็นลักษณะอันเด่นในทางละเอียดอ่อนของเราและของผู้รักศิลปะทั้งหลายเช่นเดียวกับประชาชนชาวกรีก ซึ่งคำ kalos ของกรีกมีความหมายถึงความดี และมีความหมายถึงความงามด้วย เมื่อเขาพูดถึงความงามก็ย่อมหมายถึงความดีฉะนั้น อะไรที่งาม จึงต้องเป็นของที่ดีด้วย ไม่ดีก็ไม่ใช่สิ่งที่งาม และเมื่อไม่งามก็ไม่ใช่ศิลปะ ฉะนั้นศิลปะที่งามเมื่อตั้งอยู่บนความคิดที่อุดจาดลามก นั่นคือรูปศิลปะตั้งอยู่บนเนื้อหาอนาจารแล้วก็ย่อมเป็นสิ่งน่าอนาถเพราะมันทำให้ความงามของศิลปะกับความงามของชีวิตเกิดความขัดแย้งกันอย่างขนานใหญ่ศิลปกรรมนั้นก็เป็นศิลปกรรมที่ไม่สมบูรณ์

อ้างอิง
อัศนี พลจันทร. รวมบทความ,  พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สามัญชน, 2540 (หน้า 166-167)