หว้สาครูรุจิครับ...
ยินดีจาดนักที่เข้ามาแว่อ่าน...และขอทำความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้อักษรครับ....
ผมเขียนตัวอักษรว่า ผะหญา..(หมายถึงภูมิปัญญา,ความหล้วก,ฉลาด)
เมื่อเขียนอักษรล้านนาจะมีตัว ป (ตัว ปะ) ควบตัว ร (ระ) ดังนี้ ปร อ่านออกเสียงว่า "ผะ" ซึ่งเป็นคำยกเว้นตามหลักของอักขระวิธีของอักษรล้านนา สรุปว่า หากมีตัว ร(ระ)ควบอักษรพยัญฃนะต้นวรรคใด ให้ออกเสียงเป็นพยัญชนะตัวถัดไป ในที่นี้ ตัว ร(ระ)ควบตัว ป(ปะ) ออกเสียงอักษรในวรรคเดียวกันตัวถัดไปคือตัว ผ(ผะ) เมื่ออ่าน ตัว ปร จึงออกเสียงว่า ผะและหางตัว ญ ผสมสระ อา อ่านออกเสียงขึ้นนาสิกเสียงสูงว่า "หญา" ดังนั้นจึงเขียนเป็นอักษรไทยกลางว่า "ผะหญา"
ไม่เขียน"ผญ๋า" เพราะรากศัพท์อักษรล้านนาไม่ได้ใช้ตัว "ผ"(ผะ)โดยตรง
อีกประการหนึ่งตัว "ญ" เป็นอักษรต่ำเสียงสามัญตามอักขระวิธีของภาษาไทยกลาง ไม่มีสิทธิ์ใช้วรรณยุกต์จัตวา แต่หากจะให้ออกเสียงจัตวาต้องมีอักษรสูงหรือตัว "ห" นำเช่น หญิง,หญ้า,ใหญ่ ฯลฯ. เป็นต้น
ดังนั้นผมจึงเขียนว่า " ผะหญาล้านนา" ซึ่งปริวรรตตามการอ่านอักขระวิธีของอักษรล้านนา
ขอให้ครูรุจิลองศึกษาดูอีกครั้งหรือไปขอความรู้จากท่าน ศ.กิติคุณมณี พยอมยงค์ ซึ่งอยู่ที่หน้าตลาดแม่ริมนี้เอง ท่านก็จะได้ความรู้ที่แท้จริงและลึกแม่นยำยิ่งขึ้น
ขอเป็นกำลังใจ หากว่างๆลองไปแวะที่แหล่งเรียนรู้ผะหญาล้านนาสวนชาปิ้งหินไฟของผมได้ทุกเวลา อยู่เหนือหัวสะพานข้ามแม่ปิงด้านทิศตะวันตก ถนนอ้อมเมืองหน้าศาลากลางเชียงใหม่ได้ทุกเวลาขณะนี้ผมเกษียณแล้วหมาดๆจึงมีเวลาทำหลักสูตรการฟ้อนดาบ ฟ้อนหอก สอนภาษาวรรณกรรม การแต่งคร่าว แต่งกะโลงล้านนา การตีกลองปู่เจ่ กลองสะบัดชัยอยู่ครับ
ด้วยความปรารถนาดีจากลุงหนาน....พรหมมา