เป็นเด็กเคยร้องเพลง

ทำใดก็ทำไปเถิด ทำให้ประเสริฐ เป็นดีที่สุด ทำดีไม่มีใครด่า ๆ ถ้าทำยักท่าบ้านเมืองมันทรุด  ถามว่าจะทำอะไร ถามว่าจะทำอะไร รีบตอบทันใดทำให้ดีที่สุด   ๆ พอโตมาทำงานมากมาย ทำกับหลายๆ องค์กร

มีทั้งทุกข์ และสุข สุขที่ได้ทำงานมีอิสระ ทุกข์เพราะงานที่ได้รับมอบหมายขาดประสบการณ์ แต่เขาเชื่อว่าเราทำได้ ก็ไม่เป็นอันกิน อันนอน ใจก็มุ่งกับงานประการหลังคือทุกข์แบบนี้ปัจจุบันก็ยังเป็น จนกว่างานจะผ่านไปด้วยความยินดี ก็หายทุกข์  พองานใหม่เข้ามา คน องค๋กรก็เปลี่ยนไป ก็ทุกข์อีก จะทำยังไง กลุ่ม แบบนี้ มีความคิดพท้นฐานอย่างไร ก็ต้องทำความรู้จัก ทำความเข้าใจ แล้วก็มองว่างานหรือกิจกรรมที่ทำมันจะwork ไหม เขาจะget ไหม ทุกข์ที่จะทำดีนี่มันก็เหนื่อยนะ แต่ผลมันช่างหวานชื่น

ทุกครั้งที่ทำงานไม่เคยคิดว่าจะมีใครด่า เพราะชั่งนำหนักก่อนทำว่า ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ ไม่เดือดร้อนใคร มากบ้างน้อยบ้าง ไม่ว่ากัน ไม่ทำให้ประเทศชาติเดือดร้อน บางทีก็ต้องเสียสละบ้าง แต่การเสียสละแบบนี้ ดีกับตัวเอง สบายใจ เกิดขึ้นเอง หาซื้อไม่ได้  เดี๋ยวว่างมาคุยกับอ.ใหม่ไปดูว่าน้ำลดหรือยังจะได้กลับบ้าน ไปทำหน้าที่ที่ดีของตัวเอง  อิอิ งานราษฏร์มักขาด งานหลวงให้เกินๆไว้ ไม่เป็นไร เกิดมาแล้วนี่ ทำดีเข้าไว้ 55