ผมกำลังมีความฝันครับ ใหญ่เกินกำลังของผมโดยลำพังมาก ผมฝันว่าอยากจะไปถอดบทเรียนจากพื้นที่ที่เขาประสบความสำเร็จมาแล้วในระดับหนึ่งที่สามารถทำให้ผู้คนในพื้นที่อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข มีความเอื้ออาทรต่อกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน และที่สำคัญคือเป็นพื้นที่ที่ผู้คนใฝ่รู้อยู่ตลอดเวลา เรียนรู้จากการทำงานอยู่ตลอดเวลา จนเสมือนว่าพื้นที่นั้นทั้งพื้นที่เป็นมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยหนึ่ง ผู้คนในพื้นที่นั้นทุกคนก็เหมือนเป็นนักศึกษาที่มีความกระตือรือล้นที่จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของส่วนรวมและของตนเองไปพร้อม ๆ กัน

ต่อไปนี้ไม่ใช่ฝันนะครับ พอจบจากบันทึกนี้ผมมีนัดจะต้องไปพบ Prof. Dr. Lin Compton จะพาท่านไปดูเมืองพิษณุโลกและสุโขทัย นัดกับนักวิจัยเจ้าของพื้นที่ที่สุโขทัยไว้แล้ว Prof. Lin เพิ่งกลับมาจาก Workshop (Ethnoscience) ที่ด่านซ้าย ซึ่งข้อมูลเบื้องต้นที่ผมได้รับนั้น ด่านซ้ายน่าจะเป็นกรณีตัวอย่างที่เราน่าจะสามารถเข้าไปศึกษาและถอดความสำเร็จมาประยุกต์ใช้กับพื้นที่ที่ใหญ่ขึ้นอย่างพิษณุโลกหรือสุโขทัยได้ ถ้ามีความเป็นไปได้ กลับมาสู่ความฝันอีกครั้งนะครับ ผมตั้งใจจะค่อย ๆ ทำไปให้ครบ 9+1 จังหวัดตามที่เคยพูดคุยไว้กับท่านอาจารย์พีรเดช (สกว.) ดร.เสมอ (มน.) และภาคีต่าง ๆ เมื่อวันจันทร์ที่ 6 พ.ย. 49 นี้ครับ ดังรายละเอียดในบันทึกของผมชื่อ "นเรศวรวิจัยกับการพัฒนาภาคเหนือตอนล่าง" ครับ