เมื่อเช้าเขียนคอมเมนต์ในบันทึกๆหนึ่งก็มาเจอบันทึกของอาจารย์เพิ่งโหลดมาพอดี ก็เลยของค้างไว้ก่อนเพราะได้เวลา ไปดัดขาดัดก้อยที่โรงบาลแล้ว ..ตอนนี้ผมไปโรงบาลทุกวัน ออกจากโรงบาลแล้วก็ไปมหาวิทยาลัย ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ขอหยุด ไม่ไปมหาลัย เพราะเท้ายังบวมอยู่..แต่ก็อัลฮัมดุลิลลาฮฺ เลิกใช้ วีลแชร์แล้ว

ผมชอบอ่านบันทึกมากครับ โดยเฉพาะบันทึกที่เป็นประสบการณ์จากมาเลยเซีย แถมเป็นบันทึกงานวิจัยด้วย ยิ่งน่าสนใจ เพราะปกติเราจะฟังเรื่องเล่า บางที่จริงบ้าง เสริมแต่งบ้าง

ผมมั่นใจว่าทีมงานวิจัยของอาจารย์ไม่ได้หวังแค่ผลงาน แต่สิ่งที่ได้มันยิ่งใหญ่ ทั้งความรู้ ทั้งประสบการณ์ เพื่อการพัฒนาวัฒนธรรมที่ผสมผสานบ้านเรา

ไว้เจอกันนะครับอาจารย์ ตอนผมอยู่เมื่อวันพุธตอนผมอยู่โรงบาลท่านรองฯโทรหาผม พอท่านรู้ว่าผมอยู่โรงบาลท่านก็ไม่พูดอะไร ตอนบ่ายทราบว่าท่านมีประชุมอาจจะเป็นเรื่องของอาจารย์ด้วย .. ข่าวแว่วๆมาว่า..ตำแหน่งของผมมีคนอื่นแล้ว..ไม่ซีเรียสครับ ถ้าได้เป็น อ.อย่างเดียวเหมือนอาจารย์ผมว่าดีมากเลย ผมจะได้เป็นลูกศิษย์ทำวิจัยกับอาจารย์ได้อย่างเต็มที่